Blue John stone mine (Peak District)

Mooie uitvinding de Cafetière

11:45 zitten we al aan de koffie. Echte koffie daar heeft Ad voor gezorgd. ‘The Yorkshire Bridge Inn’ biedt keuze: je mag kiezen tussen ‘instant’ slootwater en echte koffie uit de Cafetière. Waar gaan we nu heen? Ik heb een boekje over het Peak District gescoord, daarin staat een intrigerende grot. Ad is meteen voor maar waar is het? Het valt niet mee om in het  boekje de juiste adres gegevens te vinden. Het goede nieuws: het is vlakbij, door Bamford iets voorbij Castleton, hooguit 10 mijl. Adresgegevens is een groot woord, we moeten door Castleton heen en dan is het nog 1½ mijl. We zullen zien. Gelukkig staan er al voor Castleton borden die ons naar ‘the Blue John stone mine’ sturen.

Winnats pass

Adembenemend. Gelukkig gaan aanval op mijn hoogtevrees.

De rondleidingen zijn in volle gang, over een kwartiertje kunnen we met de volgende tour mee. Brian heet onze gids. Ook hij heeft een helder verhaal en een goede stem. De mijn is geen aangelegde mijn maar een natuurlijke grot, uitgesleten door twee ondergrondse riviertjes. Goed verlicht, de best verlichte grot waar ik ooit geweest ben. Op diverse plaatsen vertelt Brian ons meer over de de Blue John Stone. Een zeer bijzonder mineraal dat op maar een paar andere plekken op de wereld gevonden word.

(Hier wilde ik een foto maken van het Blue John steen die we in de winkel gekocht hadden … maar echtgenoot heeft hem meegenomen :-( )

Brian heeft een goed verhaal en geeft telkens gelegenheid tot vragen …. En lijkt wat teleurgesteld als die er niet zijn. Ik bedenk één vraag maar iemand anders uit de groep is me voor als Brian verteld dat ze van oktober tot maart actief naar de stenen delven.

“Waarom niet in de zomer?” antwoord: omdat ze dan fulltime de toeristen rondleiden. Blijkbaar levert dat meer geld op als het ontginnen van de mijn…. Al met al gaan we heel veel trappen af en weer op, als alternatief voor de wandeling rond het ladybowerreservoir is het zeker zo sportief en inspannend. Een persoon van de groep gleed uit op de smalle glibberige trappen. Gelukkig is het een jonge sterke bergbeklimmer met een incasseringsvermogen, we gaan gewoon verder.

Mijn beste foto van Blue John stenen in de mijn.

Foto’s maken in een grot is technisch erg moeilijk/onmogelijk. Misschien als je een statief meeneemt, iets waar ik geen zin in heb. Maar dan gaat wellicht de Eisriesenwelt regel in werking. Daar was het nemen van foto’s verboden omdat dan het tempo van de groep veel te laag zou worden. Fotografen wandelingen gaan zelden harder dan 1 km/uur, dat is bekend.

Op zoek naar Robin Hood (Peak District)

Ook in Good Old England had het gesneeuwd en gevroren.

Zaterdag wilden we wel weg met de auto, naar Nottingham. Trein was een optie. Met de hulp van John de landlord gingen we eerst proberen om de Vauxhall vrij te krijgen. Dat bleek een hele klus, de wielen slipten hopeloos op het ijs. Oude matten voor de wielen lagen er maar heel even, tot ze door de wielen weggeschoten werden. Uiteindelijk bleek heen en weer steken de oplossing. Verder lezen

Happy Postcrossing

Verrassing op een maandagmorgen

Ik zat net even helemaal stuk over iets persoonlijks. Het is er nog steeds maar ik hoorde een plof op de mat. Zeldzaam op maandagmorgen, zou er … jawel, van een 8-jarig meisje dat alleen het Russisch beheerst. Zeg nou zelf is het geen plaatje. Ik ben nog aan het zoeken welke stad dit is.

En gevonden: Novosibirsk

Matlock (Peak District)

Te donker voor de camera.

Redelijk goed voorbereid waren we onderweg. We hadden we er niet aan gedacht het adres van B&B Ellen House in Matlock mee te nemen. Ad had gedacht dat hij de op Google Earth bekeken plattegrond wel uit zijn hoofd kende en er zo naartoe zou rijden, ik was afgeleid geraakt toen ik bezig was mijn lijstje te maken. En waar is dan Verder lezen

Ik wil terug… (Peak District)

View from the car

Weken hadden we er naar uitgekeken vanaf het moment, een paar weken geleden dat we vliegtuig, auto en B&B geboekt hadden. Dat de hellingen van het Peakdistrict besneeuwd zouden zijn was een verrassing. Donderdagavond 9 februari had ik een weericoontje op Matlock en Leeds Airport gezet. Was het in Zwolle en op vliegveld Weeze vooral ijzig koud en helder, Matlock had sneeuwkristallen.

Hier wordt ik nu helemaal happy van, verkeersborden in het Engels

Om Sheffield te vermijden gingen we via Hudderfield, Holmfirth en Glossop. Consequentie was dat we over de kleinere weggetjes gingen. Heel schilderachtig. Maar met temperaturen rond het vriespunt en bewolking waar sneeuw of ijzel uit zou kunnen komen ook spannend.

Parkeerplaats bleek ijsbaan.

Mooiste plaatje van de besneeuwde heuvels van the Peakdistrict.

Achter ons stond een grote antenne waarvan de top in de mist verdween. Hoogste tijd ook voor ons om te verdwijnen richting Matlock.