Een Bockwurst voor de kenner
Rijden naar/door Duitsland ging gesmeerd. Alleen de Autobahn bratwurst ging niet door. Op vliegveld werd ook worst verkocht. Daar is het Bockwurst en geen Bratwurst. (een verschil dat mij nooit opgevallen was, Ad vond het belangrijk) We stonden op tijd in de rij, daarna begon het wachten. We vertrokken wat te laat Lees verder
“Ik zag een muis”
“Waar?”
“Daar bij de keuken!”
We zaten een broodje te eten in een raststätte langs de Duitse snelweg. Ongelovig keek ik mijn zoon aan. Hij wist het zeker en liep meteen naar de keuken om te zien waar het beestje gebleven was. Twee kleine meisje zaten er op hun knieen bij om muis met de handen te vangen.
Aan het gegil kon Ad horen dat het keukenpersoneel de muis ook gespot had. Lees verder
Gisteren kwamen we thuis na een vakantie door Duitstalig Europa (Duitsland, Oostenrijk, Noord Italië, Zwitserland en Liechtenstein).
Net op tijd om een laatste blik op het VKblog te kunnen werpen. Afgelopen nacht is het VKblog helaas offline gegaan. C’est la vie……
Echtgenoot bedacht dat we het samen over moesten doen. Vandaar dat we woensdag 18 mei op de ICE van Amsterdam naar Frankfurt stapten. Wij reden mee van Arnhem naar Köln. Hotel lag op een paar minuten lopen van Hauptbahnhof Köln, het trein kaartje bleek goedkoper dan de auto ons kon brengen. (€16,- pp voor een enkele reis Zwolle – Köln!)
Zo kwam het dat we woensdagavond op een terrasje naar de Dom zaten te kijken….
Ik heb een bloedhekel aan verjaardagsfeestjes. Gruw van het verplichte opzitten, drie keer zoenen van een groep mensen die ik liever niet zoen, op een stoel zitten luisteren naar het geschreeuw van gasten die extra decibellen inzetten om het gesprek te domineren. Lees verder
Brombachsee, woensdag 30 maart
Gisteravond kwamen we thuis van drie dagen Neurenberg. Geheel filevrij heen en weer gereden (alleen in de avondspits de stad verlaten bleek niet zonder file te kunnen). Later meer.
Vandaag keren we terug in Hohenweiler, Duitsland. Het netbookje gaat mee, maar ik verwacht niet dat onze lieve Waltraud al een wifi in haar pension heeft.
Morgen ga ik de Brombachsee rondfietsten, terwijl echtgenoot probeert zijn 18 afspraken af te raffelen.
Hohenweiler/Neurenberg/Brombachsee
Link naar foto’s Hohenweiler en Brombachsee
Gelukkig staat het weer op Twenty Ten. Dankij WordPressende vrienden heb ik het terug kunnen zetten.
Een week geleden gingen we naar Berlijn om voor de Reichstag in de rij te staan weet je nog? Vanaf ons hotel namen we ons onbijt (wat jij ook eet, broodje kaas, kopje koffie) metro U2 naar het centrum. U2 bleek onze verbinding van het hotel in Charlottenburg naar de binnenstad te zijn. Op de kaart natuurlijk een wirwar van lijnen en overstap mogelijkheden die we nauwelijks benut hebben. U2 werd onze lifeline. Op het laatst konden we kiezen tussen lopen en overstappen op U55, een heel klein tussenlijntje speciaal van het hoofstation via de Reichtag naar de Brandenburger Tor.
Echtgenoot (in het blauw) loopt stug door naar de rij (halte Bundestag)
TV toren op Alexanderplatz. Hoogste toren in West-Europa.
Berlijn was geweldig. Donderdagmorgen verlieten we een grauw en regenachtig Nederland. Eigenlijk is het heel simpel. Aan het einde van de straat links, rechts, weer links, daarna 560 km rechtdoor rijden. Zo zag de GPS het ook. Vanaf de Ceintuurbaan to Bad Oeynhausen is klaarblijkelijk voor de GPS één weg van 300 km. Bij Bad Oeynhausen moest er even van snelweg gewisseld worden door de bebouwde kom heen, maar gelukkig komt er een rondweg, over vier jaar zijn de A30 en de A2 doorverbonden. Handig aan het door de bebouwde kom rijden was wel dat we even bij een autohandel een Feinstaubvignet konden kopen. Dat heb je nodig als je in de binnenstad van o.a. Berlijn wil rijden. En door een navigatiefout hebben we die inderdaad 50 meter nodig gehad.
Op enige afstand van Berlijn klaarde het op, of liever, we reden een zonnig stuk Duitsland binnen. Zonnig is het al die tijd gebleven. Volgens de weerberichten zou het wisselend bewolkt zijn …. Maar het was vooral blauw!
A2 Vlak voor Berlijn
Hotel Arizona hadden we zo gevonden. Op de grens van het stadscentrum. Bij aankomst het ootootje geparkeerd, kamer geïnspecteerd en goedgekeurd, tassen gedumpt en met de metro de stad ingegaan. Eerst naar Alexanderplatz, het beroemde plein in voormalig Oost-Berlijn, aan de voet van de tv toren. De vorige keer hadden we daar in een Aziatisch fastfood tentje voor minder dan € 5,- een complete maaltijd verorberd. Lekker ook nog, dat wilde ik nog wel een keer proberen. Gevonden in inderdaad ze waren nog even goedkoop. Voor 13 euro hadden we twee hoofdgerechten en fles bier. Kom daar in nl maar eens om. Echt heel erg lekker, ik heb mij gelijk voorgenomen om thuis ook weer kerrie madras te maken. Nu al zin!
a room with a view, and you, and no one to bother us…..
Het is alweer bijna een week geleden dat we thuis kwamen. Maar het gevoel, dat we een vakantie lang naar Duitsland waren (twee dagen) en dat we net weer thuis zijn (7 dagen) blijft hangen. En dat is goed.
(Vroeger begreep ik niet waarom de Duitsers veel meer worst eten dan Nederlanders. De worst die ik thuis kreeg smaakte nergens naar. In Duitsland kwam ik erachter, Duitse worst is lekker!) Lees verder
Al jaren gaat echtgenoot naar de ‘European Coatingshow’ in Neurenberg, en sinds 2003 ga ik met hem mee. Een twee jaarlijks event. In 2003 voor het eerst en ging ik ook mee de hele dag rondlopen over de beurs……. leuk voor één keer, wat mij betreft niet geschikt voor herhaling. Lees verder
