Een tent opzetten kan knap lastig zijn. Voor mij een reden om de tent thuis eerst even op te zetten om te kijken of alles nog heel is. Eventueel de haringen vervangen voor betere. Toch sta je soms voor verrassingen. Het leuke van kamperen vind ik dat je vrij eenvoudig de tent kunt opbreken en verder gaan naar de volgende camping. Dat is ook wat ik het liefste doe, verder gaan naar de volgende camping, nooit ergens blijven.
Dat wist nog niet zo goed van mezelf toen ik me had laten overhalen voor 10 dagen vakantie op Terschelling. T. een vriendin en haar zus H. hadden dat al eerder gedaan en dat was zo HEERLIJK dat ik instemde en meeging naar Terschelling. Een eiland dat je op één ochtend rondfietst. Het was nog te koud voor serieus zwemmen en wandelen daar hielden we niet van. Ook dit was in 1983 en was ik amper 22. Te jong en rusteloos om van de rust te kunnen genieten.
Na ongeveer 1½ dag had ik het wel gezien. Ik wist wat er te doen was, hangen op terrasje en hangen op de camping. Dat bleek het ‘heerlijk’ te zijn waar T. en H. aan refereerden. Geen idee hoe ik de tijd doorgekomen ben. Ik had met J. mijn zus afgesproken dat ze het laatste weekend ook zou komen en mijn kleine geleende tentje zou delen. Moest kunnen. Ook iets wat ik toen nog niet wist, J. is een-prinses-op-de-erwt. Aangekomen op het eiland had ze niet zoals ik een simpel slaapmatje voor onder haar slaapzak, maar een groot luchtbed. Die bijna 80% van het oppervlak van de tent in beslag nam, na opblazen bleef er voor mij een smal randje over.
Voor zusjelief was volkomen logisch; “Anders kan IK niet slapen”
Terschelling 1983 – zus (links) en ik zijn slank genoeg om een tent te delen. Toch? Hoe ik op dat smalle randje naast haar luchtbed moest slapen vond ze niet zo heel erg spannend. Ik was vooral sprakeloos over de simpelheid van haar denken. Maar de boot was weg, dus het moest opgelost worden. Wie het bedacht heeft weet ik niet meer maar haar luchtbed werd min of meer op halve sterkte opgeblazen zodat ik half op de rand half over de rand kon slapen.
Ik ging nooit meer met mijn zus kamperen dat is duidelijk. Een keer heb ik haar er later op aangesproken en toen kwam ze er rond voor uit dat ze een prinses-op-de-erwt is. En de rest deed er voor haar niet toe.
Hier staat ons eigen tentje strak in de wind. Ondanks de wind die gierend over de klif kwam had ik hem alleen in minder dan 10 minuten staan. Echtgenoot meende dat hij iets belangrijkers te doen had en ik had hem zonder problemen te maken laten gaan…… wat kan er nu belangrijker zijn? Ha, ik weet het weer, betalen, LOL. Juli 2009 in Zuid-Engeland. We kwamen aan op de camping in Eype, Dorset. Echtgenoot ging belangrijke zaken regelen, ik zette de tent op. Iets later kwam er een andere auto het veld opgereden en nam de plaats achter ons. Het stel uit deze auto begon met het opzetten van een tent. We hadden een lowbudgetvakantie gepland dus: zelf koken. Ik had niet gezien dat de camping een restaurant had en echtgenoot had wijselijk zijn mond gehouden. Uit de voorraadkist namen we 2 zakjes Risotto. Uiteindelijk hadden we te veel eten. De pan liet ik voor het gemak naast de tent staan en later zag ik de meeuwen met smaak de pan leegsnoepen. Na het eten waren de buren nog niet veel verder met hun tent. We ruimen onze eetboel op, Ad besluit dat hij gaat douchen. Ik zeg tegen Ad dat ik vermoed dat de buren moeite hebben met hun tent. Met een “Dat zal toch niet waar zijn!” verwerpt hij mijn vermoedens.
Ach, hij zal wel gelijk hebben denk ik en ik ga lekker in de auto zitten met mijn boek en dagboek. Ik zit daar al zeker 10 minuten tot ik hoor de kreten naast ons hoor. Ik ga kijken, de tent ligt nog steeds op de grond. “Need help?” ja, daar zijn ze inmiddels achter. Ze zijn nu al ruim een half uur bezig. De grote stokken zitten erin, verder zijn ze niet. Oa omdat ze niet weten hoe het verder moet. De stevige wind die over de klif heen komt helpt ook niet. Lachen kunnen ze nog wel, al begon dat er een ietsje grimmig uit te zien. De tent, zo uit de winkel heeft geen gebruiksaanwijzing. Met mijn bescheiden ervaring heb ik wel een paar ideeën hoe we verder moeten en dan komt Ad terug. Na 10 minuten stevig doorwerken met 4 personen staat de buitentent. Scheef, maar voor één nacht kan het zo wel. Het ophangen van de binnencabine doen ze zelf.
Totaal onvoorbereid waren ze met een gloednieuwe 4-persoonstent gaan kamperen. Een van hen had ± 10 jaar geleden voor het laatst en tent opgezet. Zonder hamer (wij hadden er twee, dat is beter voor onze relatie) en geen idee hoe een moderne tent opgezet moet worden. Zonder onze hulp hadden ze weer naar huis kunnen gaan.
