Via Leeds en the Lake District naar Schotland

(2005) 1987 ging ik voor het eerst naar Schotland. Mijn oudste zoon had zijn eerste verjaardag gevierd, ‘dus’ (achteraf denk ik daar anders over) tijd om met de borstvoeding te stoppen. Ik droomde van eindeloos uitslapen, hoog tijd voor een vakantie! Samen met een vriendin zijn we liftend vanuit Lunteren vertrokken. Nou ja Lunteren, huisgenoot P. heeft ons ergens op een gunstiger plek bij een snelweg afgezet. Daar hebben we maar 2 uur staan wachten voor we onze eerste lift kregen. We gingen voor de goedkoopste oversteek via Calais.  
Eerder die maand had ik in een vlaag van verstandsverbijstering had ik mijn haar aflaten knippen. Ik weet niet veel meer van deze vakantie. Wel dat zomaar met borstvoeding stoppen en dan hop met een tent aan de rugzak op liftvakantie gaan geen goed idee bleek te zijn. En dat het met lekkende pijnlijke borsten helemaal niet lekker sliep. Ik ben al beter ‘bedeeld’ dan ik zelf nodig vind, met stuwing erbij werd het DD-XXL. Ik kan er geen foto meer van vinden en ik denk dat ik ze door de giga borsten en het korte kapsel waar ik vrijwel direct spijt van had vreselijk lelijk vond. 2005 ga ik met echtgenoot. We zouden eigenlijk naar Duitsland op vakantie gaan. In juni krijg ik via Internet de foto’s te zien van een vriendin die naar Schotland geweest is…

 Ik mail echtgenoot dat ik liever naar Schotland wil. “Dan gaan we naar Schotland!” Mailt hij direct terug. 

The cow and the calf. Leeds, 2005

(The cow and calf, Yorkshire)  Via vrienden in Leeds gaan we eerst naar the Lake District. Op een zonnige zaterdagmiddag komen we daar aan. Helaas, op een mooie zaterdagmiddag gaan hele volkstammen voor een weekendje kamperen naar de Lake District. File rijdend komen we in Windermere aan. De camping die we van te voren uitgezocht hadden is vol blijkt gelijk bij de tourist info van Windermere. We krijgen een lijst van campings waar we heen kunnen maar daarvan worden er een heel aantal afgestreept: ook al vol.

Ik ga bellen me de rest v/d campings, de meeste zijn vol. Net als ik het wil opgeven bel ik met Tarn Foot farm. Zij hebben plek. Aangekomen blijkt het niet meer dan een weiland op een heuvel te zijn, met onder aan een wc en een hok met een kraan. Kosten: £3,- pp. Het uitzicht is prachtig, het weer is goed, we hebben alles bij ons. Wat wil een mens nog meer?

Full English breakfast op de Coleman

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s