Van Ede naar Maastricht en weer terug, op één dag

Zeven jaar had ik een relatie met P.

En samen kregen we twee zonen. In die jaren hebben we af en toe bij zijn ouders gelogeerd. Heen en weer van Lunteren naar Maastricht was veel te ver met een oude eend die bij tegenwind niet harder ging dan 70 km/uur. Ik vond hen aardiger dan mijn eigen ouders. Enig nadeel van in Maastricht slapen was de RK Kerk in de straat. Zomer en winter, alle 7 dagen van de week beierden om 7:45 de klokken bijna de logeerkamer binnen.

Met hen en met de rest van de familie kon ik het altijd prima vinden, ook nadat P. en ik in ’90 uit elkaar gingen. Ze zijn ook nog vaak op de verjaardagen van kleinkinders geweest. Pas toen P. ook in Limburg ging wonen verwaterde het. Ik begreep het wel.

Voorjaar 2001, overlijdt mijn ex-schoonvader aan de gevolgen van prostaatkanker. Bijna 80 jaar is hij geworden. EN, de opa van mijn oudste zonen. Dus ik wil en ga naar de begrafenis, regel een vrije dag bij mijn werkgever (had ik geen recht op omdat P. en ik niet getrouwd waren, maar goed, ik krijg hem wel) en ik geef mijn P. door dat we met de trein komen. Tas zou die dag op school een euritmie uitvoering hebben maar ja de begrafenis van opa is belangrijker. Tas zegt verder niets meer over de voorstelling.

De begrafenis is om 13:00 in Maastricht en om ± 9:30 staan we klaar op station Ede‑Wageningen te wachten op onze trein naar Arnhem. Het begint gelijk al goed: er wordt omgeroepen dat onze trein helemaal niet komt. Niet een beetje vertraging of zo, de trein komt gewoon niet. Terwijl ik nog verbijsterd in de verte staar komt de trein uit Arnhem naar Utrecht het station binnenrijden. Vanaf Utrecht kun je ook naar Maastricht flitst door me heen en we stappen in. In Utrecht zien we wel weer verder.

Dat gaat daar een stuk beter, ik ga naar informatie en die zoeken het snel voor me uit. No problem, 5 minuten later vertrekt van een perron naast het loket de trein naar Maastricht. 13:00 in Maastricht, we moeten het kunnen halen.

12:40 zijn we op het station van Maastricht. Gelukkig weet ik de weg, we lopen rechtstreeks naar de juiste kerk en op het nippertje komen we binnen. Mijn oudste zonen, 12 en 14, kleinzonen van de te begraven opa gaan direct bij hun vader voorin de kerk zitten. Daar zit ook de rest van de familie, waaronder hun nichtje Marie van 4.

Ik ga achterin de kerk zitten. Niet vanwege mezelf, maar ik heb Ezra ook nog bij me. Hij is geen familie, en veel erger, hij is 2½ en zit voor het eerst in een kerk. Ik weet niet of hij het concept ‘stil blijven’ al aan kan. Voor alle zekerheid heb ik een geheim wapen in mijn tas; een lolly.

De lolly werkt niet. Met sussen en afleiden hou ik het een half uur vol in de kerk. Dan kan ik de afkeurende blikken niet langer negeren en ga ik naar buiten. Daar wachten we wel op het volgende deel.

Een van de afkeurend kijkende dames komt ook naar buiten. Niks niet afkeuren, dat bleek mijn invulling en ze vond Ezra een schatje. Ze moest weg en stond te wachten op haar dochter. Zelf was ze ook al oma, dochter woonde samen met een andere vrouw en dankzij KI had ze 2 kinderen, 3e opkomst en zij vond het allemaal prachtig. Ik overweeg om haar van mijn BAM-groep te vertellen maar ik doe het toch maar niet. Even later wordt ze afgehaald en samen met Ezra wacht ik tot het afgelopen is.

Na de mis komt iedereen naar buiten. Ik heb mijn ex-schoonfamilie al een paar jaar niet gezien. José, de huidige vriendin van P. spreekt me aan

“Karin, dit zijn mijn ouders” en tegen hen;

“Dit is de moeder van Jos en Tas”. Aha, de moeder van hun stief kleinzonen daar zijn ze na al die jaren wel nieuwsgierig naar. Ik geef beleefd een hand. Ik ben ook aangenaam verrast, zo kan het ook en waarom niet? Toch blijf ik ook verbaasd. Maar daar blijft het niet bij.

Ook mijn ex-schoonzus stelt trots haar ‘nieuwe’ man + zonen aan mij voor. Ik had wel van hem gehoord, leuk om hen ook te zien.

Gon de ex van schoonzus spreekt me aan, ik herken haar niet. Toen we nog ‘familie’ waren had ze kort stekel haar, nu een half lang bobkapsel. Het staat haar erg goed, ze lijkt 10 jaar jonger ipv 10 jaar ouder, vandaar dat ik haar niet herken.

Daarna is er de crematie. Dat is moeilijk voor de familie en ex-schoonzus verteld namens de familie over haar vader. Ik houd Ezra met moeite stil, we staan veel op de gang.

Gelukkig word de stemming daarna minder zwaar. Naar goed Zuid-Limburgs gebruik is er een ruim gedekte koffietafel. Niksnie een zielig plakje cake, er is een uitgebreide koffietafel met veel Limburgse vlaai. Daar komt Marie van 4 aanlopen, ze komt heel duidelijk met een doel: Ezra met haar mee te nemen. Opeens zijn ze verdwenen. Aan de reactie van de mensen kan ik zien dat ze samen onder de tafels door kruipen, aan de verbaasde reacties van de andere mensen kan ik zien waar ze ongeveer zijn.

Tijd om naar huis te gaan, P. zal ons afzetten op het station. Hij heeft een oude groene vw-bus. P. & partner, baby dochter Ragna van een paar maanden, Jos, Tas, Ezra en ik stappen in. Ik praat met José over haar dochter, Jos haalt een CD uit zijn tas die P. in de in de stereo moet doen. Dit alles nog voor we het terrein afgereden zijn.

P. en familie moeten naar Reuver (Noord Limburg) en hij zal mij en de jongens op een station dichtbij afzetten. Ik praat verder met José. Later realiseer ik me dat we al een hele tijd rijden….. nog niet bij het station? Oh nee, hij was van gedachten veranderd over het meest geschikte station en het zou een ander station worden. Oké, ook goed.

Ergens in Noord-Limburg nemen we om een uur of 5 de trein terug naar Ede. Tas vraagt zich af of we om 8 uur in Ede op school kunnen zijn. Ik verwacht niet dat we dat halen en eigenlijk wil ik er niet over nadenken. Ik ben helemaal gaar van de lange dag die nog niet afgelopen is. Heen en weer naar Maastricht op een dag, iets wat ik nog samen met P. altijd geweigerd had omdat ik dat te ver en te veel vond.

Tas houdt er niet meer over op. Ik probeer het te negeren. Maar naarmate we dichter bij Ede komen wordt duidelijk dat we wellicht wel kunnen halen…… ik zeg tegen Tas dat we ons best gaan doen. Tien over 7 zijn we in Ede. Het is een dik half uur lopen. Ezra zit als een prinsje in zijn wandelwagen op luchtbanden en laat zich rijden.  In paradepas lopen we naar de Vrije School aan de Nachtegaallaan. Jos gaat halverwege naar huis. Hij is 14 en zit op de Middelbare school en is niet van plan ooit nog terug te gaan naar zijn lagere school. Ook niet voor een euritmievoorstelling van zijn broer. Voor een discussie hebben we geen tijd dus we zeggen dag tegen Jos die de kortste route naar huis neemt. Wij gaan naar school.

19:45 komen we aan op het schoolplein, Tas schiet als een komeet door naar zijn klas om zich te verkleden, verbaasd nagekeken door zijn juf die we op het schoolplein tegen komen. Ezra heeft op dat moment een heel erg lange dag achter de rug. Hij is net twee jaar oud, ik twijfel of ik hem mee moet nemen naar de voorstelling. Wel licht wordt dat een drama en verstoren we de voorstelling? Twijfel twijfel. Kijken is wel leuk natuurlijk. De voorstelling is in de grote zaal en die heeft een achteruitgang naar buiten. We gaan kijken, ik laat Ezra in zijn wagen zitten en ik zoek een plekje vlakbij de deur.

Het gaat helemaal goed. De uitvoering is een groot succes en iedereen geniet. Ezra zit ook lief en stil te kijken. Ik ben blij dat ik gebleven ben. Het is 20 minuten lopen van school naar huis. Als ik met Tas en Ezra tegen 10 uur naar huis loop zeggen we niet zo heel veel meer.

Bekaf komen we thuis en de jongens gaan meteen naar bed. Helemaal ‘wired’ zit ik achter de pc mijn mail door te nemen. Wat een dag! Ik schrijf het op en verbaas me al schrijvende wat er allemaal voorbij gekomen was op één dag.

Helaas helaas ben ik het verslag wat ik op die avond schreef kwijt. Ik heb mijn geheugen gebruikt een nieuwe versie. Hoe de treinreizen, Ede naar Maastricht en weer terug niets meer herinneren, het lijkt alsof die in een droom voorbij gegaan zijn.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s