Impressie Brombachsee

Photobucket
Klein Hoefblad langs de Brombachsee

Al jaren gaat echtgenoot naar de ‘European Coatingshow’ in Neurenberg, en sinds 2003 ga ik met hem mee. Een twee jaarlijks event. In 2003 voor het eerst en ging ik ook mee de hele dag rondlopen over de beurs……. leuk voor één keer, wat mij betreft niet geschikt voor herhaling.

We sliepen toen in een hotel in Adelsdorf en daarna gingen we naar huis. Als je elkaar pas kent is samen op stap gewoon geweldig. Ik weet nog dat Adelsdorf oogde als een klein achteraf dorpje in het katholiek Beieren en dat we daar zomaar een klein maar geweldig Thais restaurant vonden.
Photobucket

Hohenweiler 2009

In 2005 en 2007 verbleven we bij Waltraud in Pension Sonnenschein in Pleinfeld. 30 minuten autorijden naar de Neurenburger Messe.

2005 en 2007 nam ik vanaf de beurs de metro naar de binnenstad. Neurenberg is een prachtige oude stad. Helaas hou ik niet van winkelen en in Duitsland is het voor mij nog minder boeiend. Afgezien van een boekenwinkel waar ze engelstalige romans hadden zag ik geen leuke winkels. Er rijdt een toeristentreintje door de stad, dat heb ik twee keer meegemaakt. Er varen gondels over de Pegnitz. Heel erg leuk om te doen, maar één keer is genoeg.
Dit jaar vroeg ik me hardop af wat ik dan zou kunnen doen als echtgenoot aan het netwerken was op de beurs. Ik overwoog om niet mee te gaan. 685 km autorijden en een beetje verveeld rondhanden in een Duitse stad… en dan weer 685 km terug op de spannende Duitse snelwegen….terwijl de jongens alleen thuis zijn….
Vlak bij Hohenweiler ligt de Brombachsee. Daar kon ik vast wel een fiets huren, rondfietsen een foto’s maken? Dat gaf de doorslag, ik ging mee.
Volgens Internet waren er langs de Brombachsee diverse fietsverhuur bedrijven en zelfs een bij Waltraud in de straat. Gewapend met al die gegevens reden we naar Duitsland. Ook om gebruik te maken van de horeca die daar fors goedkoper is. Op de foto een ‘Weizenbier met Pfirsichsirop’. Erg lekker!
Gelukkig had Waltraud nog een fiets over die ze zonder veel gezeur voor me klaarzette.
Langs de Brombachsee heb ik een fiks aantal fietsverhuurbedrijven gezien. Allemaal gesloten.

 

Photobucket

Photobucket
PhotobucketPhotobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Aan het eind van de fietstocht toen ik de Brombachsee bijna rond was vond ik eindelijk een horecaonderneming waar de vlaggen uitnodingend wapperden. Dichterbij zag ik een bord buiten staan: K
affee en Kuchen!”.

Hmm, daar was ik zeker aan toe. Ik ging aan het lege terras in de zon zitten en koos uit het assortiment iets met ‘Kirsch’ erin, met een cappuccino.

 

 

 

Een paar minuten later kwam er een man aanwandelen met een jongentje op een fietstractor+aanhanger. Ongevraagd kwamen ze bij aan hetzelfde tafeltje zitten. Ondertussen was er ook een musje bezig mijn aandacht te trekken, hopend op een paar kruimeltjes.
Gezellig babbellend, waarbij mijn accent meteen als ‘holländisch’ herkend werd. Vader en zoon woonden op loopafstand.
Al gauw had ik mijn koffie & Kuchen op. Ik wilde verder en liep naar binnen om af te rekenen, vader en zoon achter hun koffie, vruchtentaar en gebakken aardappels achterlatend.
Binnen kreeg ik een verbaasde blik toen ik wilde afrekenen, mijn man kon zo wel betalen?
 

Schrik bij het personeel toen ik kort en duidelijk antwoorde dat dat mijn man niet was…heel snel kreeg ik mijn persoonlijke rekening.
Photobucket

Photobucket

Update: Een slideshow met meer foto’s

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s