Gevonden, één konijntje

Photobucket

Vanuit de keuken heb ik uitzicht over de straat. Aan het eind van de middag dacht ik een klein hondje op straat te zien. Er was iets wat niet klopte, en toen ik goed keek zag ik het; het was geen hondje maar een konijn.
Er liepen diverse kinderen omheen om hem heen maar konijn liet zich niet pakken. We gingen eten en ik dacht er niet meer aan. Halverwege de maaltijd kwam jongste stiefzoon langs en het gesprek ging oa over de barbecue voor zijn verjaardag aanstaande zaterdag.

Toen ik tegen 8 uur (ja we eten laat en kijken dan ff lekker tv) naar buiten keek liep het arme konijn er nog steeds. Er was nog één jongetje waar het konijn voor wegliep en die werd net naar binnen geroepen. Het was heel duidelijk een tam huiskonijn, ik ging het maar eens van dichtbij bekijken.

Het arme beestje stond stijf van de stress, liep rondjes rond de vierkante plantenbak voor het pand van de fysiotherapie en liep af en toe de straat op. Terwijl ik het beestje ‘geruststellend’ toe sprak probeerde ik dichterbij te komen. Ik kwam steeds dichterbij voor het weer wegliep. De aanhoudster won in dit geval, na ruim 5 minuten had ik hem. Het begon onmiddellijk tegen te spartelen maar tevergeefs, ik heb de opleiding dierverzorging achter de rug, het was niet het eerste konijn dat ik vasthield. Vast is vast bij mij.
Photobucket

Binnen liet ik echtgenoot een doos klaar zetten en heb ik het nummer van de dierenambulance opgezocht en gebeld. Ik had nog een omschrijving gemaakt, volgens mij was het een kruising tussen een dwergkonijn en een Lotharinger. Hij bleek een rammetje, met de typische kleine oren van een dwerg, maar toch veel groter en zwaarder gebouwd, met restanten van de tekening van een Lotharinger. Maar daar werd niet naar gevraagd.
Photobucket

In de doos lag hij eerst fiks op zijn ‘konijns’ te hyperventileren. Later werd hij rustiger en nog veel later was hij voldoende gekalmeerd om over de rand van de doos te gaan kijken.
Ik heb wel vaker een gevonden huisdier op laten halen. Na ongeveer een uur of zo kwam de ‘konijnenophaaldienst’. En namen ze hem mee. Hij was zo overduidelijk een goed verzorgd en tam huiskonijn, wie heeft er ergens een meisje de hele nacht liggen huilen omdat haar konijn weg is. Ik hoop maar dat hij weer naar huis mag.

Photobucket

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s