“Do you have real coffee or instant?”

Onze nieuwste aanwinst, een autokoffiezetter.

Hoe overleef ik mijn vakantie? Heel simpel; met koffie. Sinds 2003 gaan wij naar de Britse eilanden op vakantie. De kenner spot gelijk het probleem. Koffie in het Verenigd koninkrijk, vaak niet te drinken. In 1980 ging ik voor het eerst naar Ierland. 19 jaar oud was ik nog niet echt een liefhebber. Ging de groep koffie drinken dan deed ik dat ook. Het weer was bij vlagen nat en koud genoeg om een bakje warm vocht te waarderen. In 1987 maakte ik voor het eerst bewust kennis met het verschijnsel koffie op zijn Engels.

Men neme een gigantisch grote mok,
Doe daar één theelepeltje oploskoffie van onduidelijk merk in,
Vul die tot aan de rand met heet water,
Flink veel melk en suiker,
Et voilà: een in mijn ogen ondrinkbaar bocht staat voor je. Zie het maar eens weg te krijgen. Tijdens deze vakantie heb ik een kop van dit bocht uit het raam leeggegooid. Ik had niet het lef om toe te geven dat ik het vies vond, maar de peristaltiek van mijn maag maakte doordrinken onmogelijk.
2003 kampeerden we in Waterford langs de Thames. Elke morgen haalden we ons ontbijt bij een soort van snackcaravan die naast onze camping stond. De koffie heb ik één keer geprobeerd. Bovenstaand recept werd weer uitgevoerd. De daaropvolgende dagen liet ik de koffie voor wat hij was en bestelden we thee bij ons broodje.

2004 trokken we door Ierland. Het weer was typisch Iers, af en toe waren we echt aan een bakkie toe! Tegelijkertijd zochten we af en toe een Internetcafé, en op een dag zegt echtgenoot tegen me:

“Hier zitten er Italianen aan de koffie, dan zal de koffie hier vast wel goed zijn….” Inderdaad, daar hadden we een lekker bakje. Wat ook typisch Engels/Iers is om de koffie in dezelfde gigantische hoeveelheden te schenken als de thee. Bij bestellen van een bakje cafeïne kregen we regelmatig de voor ons Nederlanders ongewone vraag: “Large, medium or small?” na een paar vergissingen weten we hier ook raad mee en als in Belfast de vraag weer gesteld worden antwoorden we in koor een hartgrondig “SMALL!”

In Belfast noemen ze dit small. In Nederland krijg je hier je soep in.

2005 moeten we de na aankomst in Schotland in de regen onze tent opzetten, daarna zijn we waren het snel eens, eten in de pub! Het was heerlijk. Echtgenoot nam de Haggis waar hij zich op verheugd had, ik griezelde van zijn bord en nam de zalmmoot. Toetje na, alles was heerlijk, het was gezellig, het liep allemaal perfect. Tijd voor een kopje koffie. Een pub waar alles zo geweldig is moet de koffie ook goed zijn, right? Wrong! Een hele kan vol met het slappe oplosbocht. Voor het eerst ging ik klagen. Wie weet leverde dat wat op? Ik had ik nog niet geprobeerd. Nu weet ik het: Niets!

Optimistisch ging ik met mijn kannetje oploskoffie naar de bar, 
“Sorry, I can’t drink this coffee”
“Why not?”
“It is to weak!”
“So you want it stronger then?” Hij pakte de kan, kwakte uit een potje er een paar eetlepels oploskoffie bij, roerde eens en gaf me de kan terug. Ik was sprakeloos. Een jaar later waren we er weer. Achter de toonbank pronkte een Italiaans uitziende koffiemachine. Ernaast stond een grote koffiemolen met een bak geroosterde koffiebonen. Ook hier had de verkoper van Italiaanse koffie machines goed werk verricht. En wat doet echtgenoot? Hij bestelt,
“Two regular coffee” Ik rook het meteen, weer die vieze Britse instant oplosmeuk. Ik stuur het terug en vraag om een Cappuccino. Wat er er nu komt is wel lekker maar geen koffie. Een grote kom heerlijk warme melk, waar ongeveer 5 druppels koffie aan toegevoegd is. Ik hou wel van een kop schuimig geklopte warme melk…….

Dit jaar deden we twee keer een B&B weekendje in Ayr. Met al snel een stamkroeg; “The Twa Dugs”.Echt heel erg sfeervol. Op onze laatste middag komen we nog even binnen. Echtgenoot vraagt om een pint, krijgt hij natuurlijk ik vraag of ze koffie hebben, nee, dat niet dus ik neem niks. Tien minuten later komt de barman ongevraagd met een kopje koffie voor mij. Heel erg aardig bedoeld maar, weer ondrinkbaar. Ik probeer het wel, ik had niet het lef om uit te leggen dat ik een verwende fijnproever ben…… gelukkig zet echtgenoot het weg.

Op zich ging het vinden van een lekker bakje koffie steeds beter. Het buiten de deur koffie drinken is bij vlagen kostbaar. Iedere vakantie nam ik mij voor om dan maar minder koffie te drinken en mijn verslaving te negeren. Oploskoffie vind ik vies (ja ik ben verwend), zelf koffie maken op de ingewikkelde Coleman (de benzine brander van mijn pyromane echtgenoot) liet ik ook voor wat het was. Thuis heb ik geëxperimenteerd met een cafetière, dat werd ook niks. De druppel was het prijskaartje van onze koffie met allerlei heerlijks in de buurt van Avebury. £15,80 moest ik afrekenen. Op zich een redelijke prijs voor wat we besteld hadden, maar dag in dag uit liep dit uit de klauwen. Weer thuis na week 28 nam ik me voor om op de volgende vakantie toch zelf koffie te gaan zetten. Volgens echtgenoot waren er koffiezetapparaten die met een plug in de voeding van de auto konden. Ik vond dat altijd maar decadent, niet “echt” kamperen meer van dat soort irrationele argumentaties. Echtgenoot wilde toch al naar de tentenwinkel voor wat extra haringen, hij zou wel eens even kijken.

Terug bleek hij hem meteen gekocht te hebben. €15,- dat kon hij niet laten staan. “Wat een ding!” dacht ik eerst nog, hij is bijna even groot als ons reguliere koffiezetter, alleen de plug is anders en past in de sigarettenaanstekerplig. Tijdens een picknick die avond langs de IJsseldijk bij Deventer heb ik hem getest. Dat was de eerste en de laatste keer dat ik hem in één keer twee kopjes koffie liet zetten. Echtgenoot was in de winkel gewaarschuwd dat het nogal ‘langzaam’ zou gaan. Ik kon me daar niets bij voorstellen. Afijn, toen we onze broodjes met worst en salade ALLANG ophadden was de koffie klaar.

 In Wales heb ik ervan genoten. Echtgenoot en jongste zoon zijn echte uitslapers en knorden tevreden verder als ik tussen 6 en 7 mijn draai echt niet meer kon vinden en opstond.

 Het ging heel simpel, ik zette het ding ’s morgens vroeg op de voetenruimte voor de passagiersstoel. Één kopje water erin, papieren filter, koffie en aanzetten. Ik heb nooit getimed hoe lang het duurde. Best wel lang maar wat maakt het uit ’s morgens voor zevenen op vakantie? Heerlijk zat ik daar, met mooi weer buiten naast de tent, bij regen binnen in het voortent gedeelte, genietend van mijn rust. Alle tijd om mijn dagboek bij te werken, de foto’s van de vorige dag door te kijken, een en ander te deleten. Echtgenoot en jongste zoon……… ik liet ze lekker slapen!

Andere trouwe metgezellen op de vroege morgen.

 

Advertenties

One thought on ““Do you have real coffee or instant?”

  1. Pingback: De ene koffie is de andere niet | Kaatjevliet's Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s