Vermaak in de rij voor de Reichstag (fragment uit een brief naar een vriend)

Een week geleden gingen we naar Berlijn om voor de Reichstag in de rij te staan weet je nog? Vanaf ons hotel namen we ons onbijt (wat jij ook eet, broodje kaas, kopje koffie) metro U2 naar het centrum. U2 bleek onze verbinding van het hotel in Charlottenburg naar de binnenstad te zijn. Op de kaart natuurlijk een wirwar van lijnen en overstap mogelijkheden die we nauwelijks benut hebben. U2 werd onze lifeline. Op het laatst konden we kiezen tussen lopen en overstappen op U55, een heel klein tussenlijntje speciaal van het hoofstation via de Reichtag naar de Brandenburger Tor.

Echtgenoot (in het blauw) loopt stug door naar de rij (halte Bundestag)

Ik vind het iederee keer weer magisch om die verweg bestemmingen zomaar op eens ‘echt’ te zien. In de metro is bijna alles hetzelfde, je gaat (rol)trappen op en af en je rijdt een stuk, 80% onder de grond,  dat heb je met de metro*). De laatste trap leverde direct uitzicht op de Reichstag op. Ik moest daar even naar kijken, foto’s maken. helaas was het een tegenlicht situatie en werden ze niet zo indrukwekkend als ik het op dat moment vond.

Echtgenoot liep kalm maar vastberaden en doelbewust door. Even baalde ik dat hij nooit kan wachten, heel even maar want het kwartje viel snel; hij ging vast in de rij staan. Een indrukwekkende rij!

 *) Ik moet dan altijd aan mijn oma denken. Jaren geleden, was ze bij mijn oom in Hamburg op bezoek en gingen ze met de metro. Voor Oma iets nieuws en maakte ze de binnen de famillie onsterfelijke opmerking:

“Ik wil bij het raam zitten!” tja…….

Terwijl echtgenoot onze plek in de rij bewaakte liep ik rond. Eerst een impressie van de lengte van de rij. We waren niet vroeg maar ook niet te laat, achterons groeide de rij sneller dan hij voor ons slonk. Tja, mooi weer en herfstvakantie, ook in Duitsland. Wij hadden ons mentaal voorbereid op deze rij en we waren Frisch!

 

De eerste afleiding was een man met een kapsel à la Karl Marx. Van zwarte vuilniszakken had hij een vierkante poncho gemaakt. Met daarop een gezellige tekst;

 

KANZELERIN AUS

NÄCHTSTEN LIEBE

SCHICK DIE

TÜRKEN NACH

 HAUSE

 

 

In zijn handen een spandoek met een vergelijkbare tekst. Als een soort van paradijsvogel ging hij pontificaal zichtbaar naast de rij op een verhoging staan en vouwde zijn poncho en spandoek open. (Hopend op een vrouwtje in poncho?) Na enige tijd liepen er paar allochtone jongeren op af en ze probeerden met hem te praten. De afstand was te groot om het goed te kunnen volgen. Het gesprek was vrij vruchteloos en de jongens namen de enige verstandige optie, ze liepen lachend weg.

 

Even later verplaatste het Marx hoofd zich naar een andere plek in de rij waar hij zijn paradijsvogelact herhaalde. Daarna een allochtone man met een bord met tekst. Geen vriend van Marxhoofd maar een Koerd, ook met een tekst waar de Turkse regering niet blij mee zou zijn.

 

Tijd voor echt vermaak. Ja toch? Ik bedenk dat ook maar achteraf maar zo ging het wel. 5 studenten (dat raad ik) kwamen er aan met een mansgrote marionet. Niet aan touwtjes maar aan stokken. Twee stokken de man was de pop op 10 plaatsen verbonden met een stok waardoor de pop kon lopen, huppelen, zwaaien etc etc.

 

Dat alleen al was een komisch gezicht. De act was zorgvuldig ingestudeerd. Pop gaf handjes aan wachtenden in de rij. Met af en toe een huppeltje, een dansje, een radslag. Later stonden wij al boven voor de deur en kon ik het niet goed meer zien. Vagelijk (op mijn tenen naast een pilaar) zag ik dat de pop naar een meisje wees. Ze lieten het net voorkomen alsof de pop haar uitgekozen had. Van een afstandje werd het meisje uitgekozen en gewenkt. Ze kwam niet. However, pop Would-not-take-No-for-an-answer. Een van de 5 jongenlui maakte zich los en ging haar halen. Bijna kwaadschiks (iedereen bleef lachen) moest ze mee. Een dansje met de pop, en nog een kunstje. Het leek klaar, de pop liet los en het meisje liep hard weg. Neeee dat was niet de bedoeling, ze werd opgehaald en arm in arm moest ze nog een buiging maken het publiek, en toen liet de pop haar me een achterwaartse salto los.

De maskers gingen af, pop werd geparkeerd en ze gingen met de hoed rond. Kijk dit soort kunstjes zijn leuk om mee te maken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s