Krab! (vooral voor culi’s)

 

Op de zaterdagmarkt staat een viskraam met een grootse sortering. Allerlei bekende en onbekende vissen en beesten staren me daar aan. Fascinerend, zo ook de krabben. Maar ja hoe kook je dat soort beesten? Internet staat stijf van de recepten maar op mijn vraag HOE kook je krab (met name hoe lang) werd ik naar de visverkoper verwezen, die zou dat wel  weten.

5 Kilo voor € 10,- leek me een goede prijs!

“Doe mij er maar drie” bestelde ik bij jonge verkoopster. Ze waren wat viezig en ze ging op zoek naar de mooiste.

“Ze zijn toch wel dood?” vroeg ik voor alle zekerheid, en stug door zoekend gaf ze een bevestigend knikje. Waarop de andere verkoopster (haar zus, ze leken spreken op elkaar) vertelde dat er vorige week nog een met fanatiek knippende scharen tussen zat….

 

Sushi met Krab, Japanse omelet en beetgaar gekookte spercieboontje. Erg lekker!

“Oja en hoe kook je ze?” de verkoopster probeerde me naar Intenet te verwijzen. Ik dacht het niet, en ze overlegde met de haringschoonmakende baas van de kraam.

“In kokend water gooien en wachten tot ze gaan fluiten!”

“Fluiten?”  Ja, dat had ik goed gehoord.*)

Met drie krabben, een tas vol ging ik naar huis. Nog maar eens op Internet gespeurd, dit keer vond ik relevante info. Een grote pan water aan de kook brengen, daar de krabben in gooien en per 100 g gewicht moesten ze een minuut koken. Zo gezegd zo gedaan. Eerst een crab, later de andere twee.

Een echte krabtang hebben we natuurlijk niet. Ik had in Frankrijk eens een feestje met krab en langoustines meegemaakt, geserveerd met goedkope waterpomptang. Krab number one hebben we met de waterpomptang aan het aanrecht soldaat gemaakt. Heerlijk! Er blijft er van zo’n groot beest erg weinig over. Alleen de inhoud van de poten en scharen lekker.

Echtgenoot was op dreef dus het grote lijf werd ook gekraakt op zoek naar krabvlees. Ik vind niet snel iets eng, nu stond ik echt te griezelen….

Plan A was dat de krab die avond in de Sushi zou eindigen. Voor een juiste smaak vergelijking werd er bij de boodschappen ook een blikje crab gekocht…….. (niet mijn idee, ik wist al dat in de vergelijking vers versus blik, vers zeker zou winnen. Aan het eind van de avond was dat oordeel unaniem, crab uit blik is niet te eten. De inhoud van het blikje is door een van de katten van de buurt opgegeten)

Sushi is vooral bekend met traditionele ingredienten zoals zalm, tonijn en komkommer. Tonijn kan vandaag de dag niet meer, zelfs komkommer staat ter discussie en altijd zalm is saai. Goed en lekker alternatief is de traditionele maatjes Haring. Haring heeft zijn vorm mee, een halve haring in de lengte in twee stukken gesneden is precies goed voor één rolletje. Erg lekker met wortel en/of avocado.  

Sushi creatie van echtgenoot – Bockworst, mosterd…

met spercieboontjes en sambal

Visueel heeft het wel wat.  

Jongste zoon is dol op noedels (en spaghetti en alle andere sliertjes). In mijn sushiboek stonden ook voorbeelden van sushi met noedels ipv rijst. Ook leuk om uit te proberen. Maar de uitvoering van zoon vond ik erg sober…..

Deze versie vond hij achteraf ook niet lekker.

Sushi met zoute haring, fijn gesneden witlof en beetgare spercieboontje. Voor herhaling vatbaar!

Weer een creatie van de echtgenoot. Omelet en crab, dat lijkt nog lekker maar de combi van sambal EN wasabi sprak mij niet aan. Echtgenoot viel geruime tijd stil….

 *) We hebben er staan luisteren maar die krabben gingen never nooit niet fluiten….. was ik in de maling genomen?

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s