Return to Ayr (november in Schotland V)

Voor ontbijt waagt Ad zich aan de locale cuisine. Elektrisch koken was even wennen. Vandaag is het goed gelukt

Voor ontbijt waagt Ad zich aan de locale cuisine. Elektrisch koken was even wennen. Vandaag is het goed gelukt

’s Nachts ging het inderdaad vreselijk regenen. Bij het wegrijden van het park de volgende ochtend zien we hoe de auto voor ons (een local) eerst linksaf wil slaan maar toch rechtsaf gaat. Daarna zien we zelf hoe de weg naar Dalry onbegaanbaar blank staat. Als de locals zich er niet aan wagen doen wij het ook niet, dan maar rechts en met de gps komen we zo ook in Girvan.

Ad wil een bezoek brengen aan een vestiging van DSM in Dalry en daarna met de boot naar Adrdrossan op Arran en dan naar de Lochranza distillery. Voor ons landrotten lijkt het weer een lachertje, maar de Schotten denken er anders over: “No boats sailing to Arran today Sir!”. Duidelijke taal. Terug naar DSM Food Specialties in Dalry.

Hier volgt een stuk uit Ad z’n eigen dagboek:
Half november 2012. Mijn vrouw Karin en ik rijden aan de West Schotse kust, door de regen (what else is new). We vermijden de diepe plassen en de potholes, maar genieten van het landschap. En van het liedje van Amy MacDonald “Pride”. Het is de laatste dag van een van onze hit-‘n-run tripjes naar ons favoriete land Scotland. We zijn echte Caledonofielen en voeren dan ook een St. Andrews in onze antenne. Dit zijn vaak verrassend goedkope tripjes en het is natuurlijk ook niet makkelijk voor DFDS om in dit seizoen de boot en het vakantiepark vol te krijgen.
Het doel van vandaag is de whisky destilleerderij op het eiland of Arran, in het plaatsje Lochranza. Maar hoe dichter we bij de havenplaats Ardrossan komen, hoe duidelijker de gevolgen van het noodweer, dat in november de Britse westkust teisterde worden. “No boats sailing today Sir.”
Opeens herinner ik me dat we niet ver van Ardrossan een fabriek hebben, een DNP vitamine plant die we van Roche hebben gekocht. Behoorlijk groot, ik schat zo’n 400 medewerkers. Als enthousiast inter-cluster promotor besluit ik daar even langs te gaan.
20 Minuten later zien we vanaf Roche Lane 3 vlaggen alsof ze er voor mij zijn neergezet: de Nederlandse, de DSM en de St. Andrews. Ik wil er een foto van maken maar de wind waait de verkeerde kant op: het woord DSM staat in spiegelbeeld en dat schiet natuurlijk niet op. Ik moet de site op.

DSM Dalry

DSM Dalry

Nu had ik wel een bijzonder veelzijdige badge bij me (Karin heft me opgepikt in Waalwijk op weg naar de boot) en hij doet het op veel sites wat sinds ik COR lid ben best wel handig is. Maar in Dalry deed-ie het dus echt niet. Mijn gerommel viel de bewaking op en de man vroeg wat ik aan het doen was. Hij ontdooide onmiddellijk bij het zien van mijn DSM badge en belde een aardige dame op de site, Margaret Duncan. Ze zocht me op in het system en vroeg naar mijn personeelsnummer.
“923804” zei ik, de bewaker liet me de Film zien (die ik dus nog nooit in het Schots gehoord had) en ik kon de site op, al moest ik binnen de lijnen blijven.

En dat alles met een DSM personeelspas.
Ik maakte de foto’s die ik wilde maken en (staan nu op mijn bureaublad) opeens voelde ik iets op mijn onderarm. Pas toen ik mijn mouw oprolde zag ik wat het was. Kippe(n)vel, en niet omdat het zo koud was. (Ad)

(Karin) De rest van de dag beleven we niet zoveel. In de loop van de middag rijden we naar Ayr. Mijn idee is bij de Tourist info te vragen wat de opties zijn in november. 13:45 staan we voor de deur. Hmm closed for lunch.

Hebben wij weer.

Hebben wij weer.

14:25 zijn we terug, maar de deur zit nog steeds op slot. Ander briefje dat wel.

TIEN minuten? Veel langer. Maar als ik besloten heb ik dat ik naar binnen wil dan laat ik me niet tegenhouden .... al moet ik een uur wachten ....

TIEN minuten? Veel langer. Maar als ik besloten heb ik dat ik naar binnen wil dan laat ik me niet tegenhouden …. al moet ik een uur wachten ….

Al met al  zijn we een vet uur verder om te horen: er is in november niets te beleven. Het Burns museum hebben we al gehad. Het wordt een pintje*) in onze stamkroeg: “The Twa Dugs”.

*) een pintje voor Ad natuurlijk. Ik ben de bob. De slechte koffie van ‘the twa dugs’ had ik al eens eerder geserveerd gekregen dus die nam ik ook niet. Ik nam niks.

Onze stamkroeg in Ayre

Onze stamkroeg in Ayre

Robert Burns kijkt uit over het centrum van Ayr.

Robert Burns kijkt uit over het centrum van Ayr.

Advertenties

One thought on “Return to Ayr (november in Schotland V)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s