Simpel? Niet echt

img_9963

Foto: Ad Hofland

Ik schrijf nou wel zo simpel dat ik mijn motorrijbewijs gehaald heb. Makkelijk was het helemaal niet. Een van de grootste problemen was de angst. De eerste 5 lessen lag ik ’s nachts wakker. Als mijn rijschoolhouder toen gezegd; “Hou er maar mee op, het gaat je niet lukken,” dan had ik opgelucht de handdoek in de ring gegooid, tegen Ad en de rest van de wereld gezegd
“Ik heb het geprobeerd!” en het daarbij gelaten. Maar R. van rijschool-1 zei dat nooit. Wel veranderde het aandachtig lesgeven van het begin naar een situatie waarin ik opdrachten kreeg en hij me verder liet aanmodderen terwijl hij in zijn bus andere dingen aan het doen was. Af en toe keek hij eens wat ik deed en kreeg ik via mijn oortje vooral te horen dat ik er niks van bakte. Diepte punt was het oefenen van “de denkbeeldige acht” een van de onderdelen van het voertuigvaardigheden examen. Daarbij moet je voldoende afschuinen. Tijdens het oefenen legde hij niets uit, maar volstond achteraf met de opmerking “das geen afschuinen!”
Ik oefende dapper verder. Tijdens een les dacht ik zelf een mooie acht gereden te hebben, echter toen ik R. om commentaar vroeg wilde hij dat eerst niet geven en toen ik aandrong moest hij toegeven dat hij niet gekeken had. Hij stond met iemand te kletsen. Daarvoor betaalden we € 56, – per les.

Bij M. van rijschool-2 ben ik verder gaan lessen. Tijdens de eerste proefles kon M. mij heel simpel uitleggen wat er met afschuinen bedoeld werd en hoe ik dat zelf kon toepassen. Tijdens de tweede les leerde ik hoe ik de motor tijdens het achtje in de juiste snelheid kon houden, daarna was het kwestie van perfectioneren en kreeg ik het onder de knie. Al was M. nooit tevreden over mijn hoek van afschuinen. Het moest altijd dieper en verder….. toch werd deze oefening er een van waar ik voor het examen redelijk zeker van was dat ik het kon, terwijl ik bij R. nog dacht dat ik het achtje nooit zou leren. Het grootste verschil tussen R. en M. was dat M. alleen maar 100% les gaf.

Van de angst was zomaar niet af. Het was winter toen ik aan de rijlessen op de weg begon, ik heb het bijna nooit koud gehad, de adrenaline gierde door me heen en dan heb ik het warm, niet koud. Wat ik echt heb moeten leren is hard rijden. Na het halen van mijn rijbewijs durfde ik de snelweg niet meer op. Hier in Zwolle heeft de A28 drie opritten, waarbij je gewoon op de oprit door kan blijven rijden zonder de snelweg op te gaan naar de volgende afslag er weer af. De eerste week dat ik alleen rondreed durfde ik niet door te zetten door na de oprit ook echt de snelweg te kiezen. Pas nadat ik op een zondag achter Ad aan reed over de A50 en A1 naar de Cantharel bij Apeldoorn durfde ik het later ook alleen. Nu heb ik er niet zoveel problemen meer mee. Op de snelweg kun je eindeloos rechtdoor rijden. Alleen het constante geweld van de rijwind maakt het dat het hard werken blijft.

IMG_5232

Foto: Karen Stork

Advertenties

2 thoughts on “Simpel? Niet echt

  1. Ziet er desondanks heel stoer uit. Volgens mij kun je ook beter een terughoudendere instelling hebben dan denken dat de weg van jou is.
    Mijn vriendin Jetty rijdt al heel veel jaren motor, maar heeft genoeg gezien. Sinds kort heeft ze een zwaardere motor en is er dolblij mee, maar reed eerst ook liever achter haar vriend aan. Je kunt misschien een foto zien van haar, geen idee of dat lukt:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s