Op zaterdag is de boot vol.

Wachten op de boot naar Kintyre.

Wachten op de boot naar Kintyre.

(26/7/14) We rijden verder op weg naar Islay. Eerst met de ferry van Lochranza op Arran naar Claonnaig op Kintyre. Van een echte terminal is geen sprake. Een parkeerplaats met 13 genummerde plaatsen. Er kunnen ±13 auto’s op de Ferry. We kunnen op plaats 12 achteraan aansluiten. Als er nog een motorrijder aankomt, gaat hij ijskoud de rij voorbij en stelt zich vooraan op. Kijk, dat vinden wij een interessante aanpak. Deze Duitser die we nog vaker tegen zullen komen verteld ons dat hij dat op aanraden van de Calmac medewerkers doet. Zo kunnen ze beter schatten hoe ze de boot maximaal kunnen vullen. Kijk, het wordt steeds interessanter. Het aantal wachtende auto’s is opgelopen tot zeker 20. Het is een kleine ferry, reserveren behoort niet tot de mogelijkheden. Wie het eerst komt het eerst maalt tenzij je met de motor bent. Soms zit het mee. Bij het boarden wil mijn motor niet starten. Gelukkig gaat de helling naar beneden. Al moet ik lopen, we gaan met deze boot mee! De boot wordt vakkundig volgepropt.

Op de ferry van Arran naar Kintyre

Op de ferry van Arran naar Kintyre

Omdat het zaterdag is varen er minder boten. Vanaf Claonnaig (ook niet meer dan een kade) rijden we over Kintyre naar Kennagraig voor de volgende boot. Maar daar houd het ook voor ons op. De boot van zaterdag zes uur (het is dan 13:30) naar Port Ellen op Islay is vol. Ook voor motorrijders. Met een reservering voor de boot van de volgende dag wijken we uit naar dichtstbijzijnde stad: Tarbert. Halverwege zou een camping zijn, die hebben we nooit gevonden. Vlak voor het bordje Tarbert zie ik een andere camping. “We are fully booked” vertelt de receptioniste. Het regent, dus Ad vraagt naar andere accommodatie in de stad en met een gebaar suggereerde ze dat dat er zo 1-2-3 niet was.
“Shall I call the Victoria Hotel? That is just above the pub” Ik kreeg meteen een visioen van lekker en gezellig in de pub eten terwijl het buiten regende. Het leek ons wel wat. Ze ging meteen bellen maar kwam er niet door.
“Well, straight ahead, until you have to choose. Go left, it’s the big yellow building.” So we did. Het was heel simpel te vinden. Aangekomen zag ik geen parkeerplaats, en ik reed de stoep op. Ik zag nog net hoe Ad achter mij niet de stoep, maar door iemand uit het hotel direct het terras op gedirigeerd werd. Ook tegen mij zei ze dat ik beter op de het terras kon parkeren. Ik vond het maar vreemd. Ze wist toch helemaal niet dat we voor het Victoria hotel kwamen? Of wel? Later bleek dat de receptioniste van de camping was blijven bellen om te waarschuwen dat er twee motorrijders aan kwamen. Zodat ze de potentiele klanten konden binnenhalen voor we naar een ander hotel zouden gaan. Toen we de kamer (met fantastisch uitzicht op de haven) geaccepteerd hadden zagen we het: Tarbert is een groot hotel!

Uitzicht op de haven van Tarbert

Uitzicht op de haven van Tarbert

IMG_9820

Het ontbijt op zondag is om 8:30. Wij moeten de boot van 9:45 (=9:15 boarden) naar Port Ellen op Islay hebben. Op tijd rijden dus en 8 uur ontbijten. Moira die de zaak runt verteld dat vroeger ontbijten wel kan, maar dan krijgen we Cereal en melk en zo. Onbewust laat Ad die zich op een Full Scottish Breakfast verheugd had zijn mondhoeken iets teleurgesteld zakken. Ik zag het, Moira zag het en zonder overgang besluit ze dat wij om 8:00 een ‘cooked breakfast’ zullen krijgen. Ik moest lachen en vraag aan Moira of ze ook de teleurstelling op Ad’s gezicht had gezien….. ook zij lacht,
“Yes, a man needs his sausages!”

Het Victoria hotel in Tarbert. Duidelijk voorbeeld van vergane glorie.

Het Victoria hotel in Tarbert. Duidelijk voorbeeld van vergane glorie.

Advertenties

4 thoughts on “Op zaterdag is de boot vol.

  1. Het Schotse embleem naast de Nederlandse nummerplaat is een leuk detail op je foto’s.
    De bangers bij Full Scottish Breakfast zijn in Nederland slecht te krijgen.
    Uiteindelijk wist mijn Schotse ex het verschil te benoemen na het uitproberen van alle Nederlandse worstvarianten.

    In Schotland zit er meer meel in de bangers en in Nederland gebruiken de slagers veel meer vlees …..
    Hoewel ik geen dier meer eet herinner ik mij Full Scottish Breakfast als de juiste start van een vakantiedag!.

    Vriendelijke groet,

    • De worstjes smaken inderdaad heel anders dan thuis. Ik ben niet zo’n worstliefhebster.
      Met een full Scottisch Breakfast achter de kiezen wil je de rest van de dag niets meer, dat kan heel praktisch zijn als je op stap gaat. Toch hou ik het liever op een broodje kaas. Als daar een drinkbare koffie bij komt ben ik tevreden.

  2. Pingback: Pech onderweg I | Kaatjevliet's Blog

  3. Pingback: Pech onderweg II | Kaatjevliet's Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s