Cochem II

Het pad ging zonder meer in de goede richting. Smal eng slingerend en akelig steil naar beneden. Zo steil dat ik hier en daar zittend naar beneden kroop. Halverwege een bankje met uitzicht op Cochem en Reichsburg beneden en het Pinner Kreuz boven. Ik zat heerlijk tot ik een wesp 2x groter dan ik gewend ben rond mij en mijn peer begon te cirkelen. Peer en bank verliet ik en gzd was dat giga wespen exemplaar daarna ook verdwenen.

Ik was al eerder in Cochem en herkende de Endertstrasse toen ik beneden aankwam in de bewoonde wereld. 10 m verder was de Sesselbahn, waarmee 99 v/d 100 bezoekers boven het Pinner Kreuz bereiken. Ik liep over de parkeerplaats, negeerde de rij en ging gelijk door naar het bruggetje over de Endert en het pad naar boven.

Het ging akelig steil omhoog, zo steil dat ik liever niet achterom keek en me afvroeg hoe dat moest als ik weer naar beneden wilde. Ik heb hoogtevrees, en dat is vaak vooral een probleem als ik weer naar beneden moet. Zwetend, het was inmiddels warm en het pad lag op de Zuidhelling, ploeterde ik door naar boven. Achter mij een gezin met drie kinderen waarvan er 2 mij beurtelings voorbij gingen en dan weer terug gingen. Sommige kinderen hebben veel te veel energie!

Naar beneden nam ik samen met Ad de Sesselbaan. Met frisse moed ging ik terug naar de trap waarmee ik het pad had verlaten. Waar verwezen de bordjes die ik onderweg gezien had naar toe? Gewoon uitproberen is een methode met verrassende resultaten. Het was 13:55 en het weer was geweldig.
Uren lang ging het goed. Op de bordjes stonden namen v/d bestemmingen, op mijn grote overzichtskaart kon ik zien of ik nog de goede kant op ging.

20171014_152339

Hier staat Antoniuskopf nog bij de bestemmingen…


Rastplatz Antoniuskopf was de laatste plek waar ik de bordjes gezien had. Reichsburg zou nog 3,6 km zijn, een mooie afstand om mijn wandeling af te ronden.

20171014_160332

En hier was Raztplatz Antoniuskopf verdwenen?

20171014_160341

Iets lager op de paal dit bordje.

Tot het pad bij een grote weg uitkwam. Ik keek meer dan een keer goed om me heen naar een bordje ……. nergens! Ik wist niks beters te bedenken dan de autohaarspeldbochtenweg naar beneden te volgen terug naar Cochem. Ik kwam uit op een punt waar ik eerder geweest was, bij een voetbalveldje en een huisje er naast.
Wordt vervolgd,

20171014_163501

Bijna terug bij het Gästhaus!

Een gedachte over “Cochem II

  1. Pingback: Cochem I | Kaatjevliet's Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s