Never The Same Color twice

Camera problemen.
Vanmorgen haalde ik de echte camera van stal om het laatste handwerkproject op de foto te zetten. Tot mijn grote schrik waren de kleuren op het scherm heel raar en slecht. Het deed me denken aan een oude slechte video van vroeger. Herstartje maken, batterijen eruit en weer in, terug naar fabrieks instellingen, het mocht allemaal niet baten. Terugkijken naar eerder gemaakte foto’s bleken die nog wel goed, het lag niet aan het schermpje. Camera is zeker 10 jaar oud, ik vreesde dat ik afscheid moest gaan nemen. Ad speurde (en vond!) het kwikbatterijtje. Maar ook bleek het eruit en erin zetten hielp niet. Terwijl ik koffie ging zetten keek Ad nog ff verder.

Na een paar minuten: “Hij doet het weer!”
Ik: “Wat heb je gedaan?”
Hij: “Dat weet ik niet meer”

Maar na enige tijd doorzeuren wist hij het wel. In het menu kun je bij ‘Video systeem’ kiezen tussen NTSC en PAL. NTSC kende Ad van vroeger en werd ook wel “Never The Same Color twice” genoemd. Terug naar PAL en mijn camera werkte weer als vanouds.
Dat werd een heel dikke zoen!

Ook toen de camera weer naar behoren functioneerde was het nog een heel gedoe voor ik het witte mutsje op de foto had staan. Wit is een lastige kleur! Voor iedereen die wil weten hoe het mutsje gemaakt moet worden hier de link naar de video handleiding. Je moet kunnen haken, dat wel!

Luna II heet nu Kitty.

Een paar jaar geleden inspireerde Luna mij om een knuffel

lapjeskat te maken. Ik noemde haar Luna II. Ik was toch lekker bezig en ik maakte er nog een van een oude spijkerbroek. Persoonlijk vond ik die het leukste geworden. Beide exemplaren nam ik mee naar Amsterdam, ik gaf ze aan mijn kleinzoon toen 2 jaar oud. Hij pakte ze aan en ik hoorde er nooit meer wat van.

Tot november vorig jaar ik de foto’s kreeg geappt. Luna II was gepromoveerd tot favoriete knuffel en heet nu Kitty. Hoe het met het spijkerbroekkatje gaat is mij niet bekend.

Deze week kwam de inspiratie terug om nog eens een paar knuffelkatjes te maken. Het is geen simpel patroon dus als ik het onder de knie wil houden is het goed om er nog een paar te maken.

Ik ging op zoek tussen de voorraad textiel. Ik vond 2 oude T-shirts van Ad. Een was nooit gedragen. Hij bedenkt zijn eigen teksten en een bleek bij aflevering een vette spelfout te hebben. Zijn eigen schuld dus die kon niet terug. Dus die was niet gedragen. Ik heb zoveel mogelijk letters in de patroondelen geknipt.

 

Kitty II

Kitty III

Meer Letterkatten dan Lapjeskatten

 

Het patroon voor dit knuffellap konijn vond ik ook op Pinterest. Ik kon het niet laten die en passant ook ff te maken.

 

 

Nieuwe keuken?

 

20161208_12530820161208_142315

 

 

 

20161208_14234920161208_172022

Ad klust zelden. Ad klust heel graag. Hoe dat kan, tja een kwestie van inspiratie en beschikbare projecten.

Bijna 3 jaar geleden ging ik op zoek naar een loopfietsje voor mijn kleinzoon die bijna één zou worden. Op marktplaats staan ze te kust en te keur en ik zocht er een uit bij een verkoopster die op loopafstand woonde. Deal gemaakt en ik ging mijn loopfietsje halen. Ik belde aan en niet de verkoopster deed open maar haar zoon van 12. Hij wist ervan, vroeg minder geld dan was afgesproken en ik nam mijn Ernieloopfiets mee. Die thuis onder het harde licht van de Tl-buis in de garage in duidelijk minder goede staat was dan beloofd in de advertentie. img_0973

Ik was teleurgesteld in mijn aankoop, de verkoopster was boos dat ze te weinig geld gekregen had maar terwijl wij aan de telefoon steggelden was Ad allang begonnen met schuren en plamuren en was daarna het liefst meteen naar de Grote Schuur in Oldebroek voor een potje rode verf. Uiteindelijk kreeg ik mijn zin, Ernie heeft mij €10,- gekost.

Kleinzoon is nu bijna 4 en een aspirant kok. In de kringloop winkel van Zwolle-Zuid stond een schattig keukentje. Maar wegens ruimtegebrek in hun kleine appartement lieten we het staan. Het was ook hier en daar kapot. Vandaag stond het er nog steeds. Hmm, zou echtgenoot hier nog wat van kunnen maken? Fotootje geappt, hij zag het helemaal zitten. Met de auto keerden we terug en namen het mee. En passant een passend pannetje gevonden waarmee het vermiste aanrechtbakje geïmproviseerd vervangen kan worden.

Wordt vervolgd,

 

Boro – Japanse doorstop kunst

IMG_0496Sinds vorige winter verkoopt Hema ze niet meer. Heerlijk warme Shetland wollen vesten. Ik hoor bij de zeldzame soort van mensen die liever een vest/trui aandoen voor ze de verwarming aandoen. Onze verwarming staat niet standaard op het verwende 18°C. Pas als ik met vest aan het koud krijg gaat de thermostaat iets hoger.

Maar, ik kan ze niet meer kopen. En de gaten vielen er in. Ik heb er nog maar één die helemaal heel is. Al enige tijd was ik van plan stukken uit een vest te knippen om zo de anderen te repareren. Stoppen had ik al geprobeerd maar dat helpt maar tijdelijk. Fast forward naar dit blog, Lees verder

Luna II

???????????????????????????????Kwam het door de echte levende lapjes kat op mijn schoot? Opeens kreeg ik het idee: ik wilde een lapjeskatknuffel maken. Lapjes beren had ik al vaker gemaakt. Waarom geen kat? Voor een patroon zocht ik op Internet, maar dat viel heel erg tegen. Pas een paar dagen later vond ik een patroon wat mij bruikbaar over kwam.

Nieuwe patronen test ik altijd met een goedkoop stukje textiel om te zien of het een uitvoerbaar patroon is. Niet zelden kom ik er halverwege achter dat het patroon niet past, niet klopt, of een combinatie van beiden. Lees verder

The Finishing Touch

Zeshoekige 'African Flower' tot een dekentje verwerkt.

Zeshoekige ‘African Flower’ tot een dekentje verwerkt.

Het dekentje was al een tijdje af. Lag ergens in een opbergdoos te wachten op mijn besluit: voeren of niet voeren? En zo ja, HOE?

Met voering van Brabants bont.

Met voering van Brabants bont.

Aanpak was heel simpel. Een stuk op maat geknipt voeringstof er achter gespeld en met de naaimachine vastgestikt.

T-shirt voor Ken

???????????????????????????????

Ik verzamel Barbies die ik bij kringloopwinkels koop. Als kind kreeg ik er nooit een. Het is geen trauma, maar nu vind ik het leuk om ze kopen als ik een mooie vind. Meestal zijn ze bloot en/of slecht gekleed, thuis naai of brei ik iets beters voor ze. Waarom? Ik vind het gewoon leuk. Wie weet krijg ik nog een stel Barbie minnende kleindochters. Vrijdag vind ik bij de kringloop aan de Veerallee eindelijk een echte Ken. Even afrekenen.

Bij de kassa.

Caissière:        “Eén man; Een euro vijftig”
Ik:                    “Dit is Ken!”
Caissière:        “De echte Ken?”
Ze bestudeert de pop en zoekt het Mattel merkje.
Caissière:        “Ik had nog nooit een echte Ken”
Ik:                    “Dit is ook mijn eerste”
We lachen allebei.

Nu ga ik een T-shirt en vest voor hem maken

African flower in blauw

African flower in blauw

70 x 66 cm

Een tijdje geleden ontdekte ik Internet als bron van handwerk ideeën. Haalde ik vroeger mijn inspiratie uit handwerk boeken en -bladen, nu ‘blader’ ik door Pinterest. Ge-wel-dig! Alleen is het juist vertalen van de Amerikaanse haaktermen en afkortingen naar het Nederlands nog een pittige uitdaging. Halleluja voor de patronen waarbij de steken getekend zijn en de stap-voor-stap tutorials.

chain = kettingsteek; single crochet = vaste; double crochet = stokje

Google ‘African flower crochet’, kies voor afbeeldingen en je krijgt een bont scala een ideeën. Dat wilde ik ook!

IMG_3943b

Oktober 2012. Hier nog met de onregelmatige rand.

Met deze afwerking heeft hij maanden in de kast gelegen. Maar ik was niet tevreden en vorige week heb ik de rand uitgehaald, acht halve zeshoeken gehaakt en in die aan de lange zijde vastgezet. Daarna heb ik een paar randen vasten gehaakt, waarbij ik de punten van de zeshoeken met halve, hele en dubbel stokjes gelijkmatig ingevuld heb.

???????????????????????????????IMG_5615b

Lekker bezig

Omdat mijn kleinzoon lekker doorgroeit, en de huidige eigenaren van zijn wiegje ook weer in blijde verwachting zijn, is mijn ledikant van dik 50 jaar geleden van stal gehaald.

52 jaar geleden maakte mijn vader dit ledikant voor mij, nu staat het klaar voor zijn achterkleinzoon.

52 jaar geleden maakte mijn vader dit ledikant voor mij, nu staat het klaar voor zijn achterkleinzoon.

Alleen zijn matras en beddengoed in de loop van de tijd verloren gegaan. Omdat de maten niet standaard zijn liet ik van polyether een matrasje op maat snijden.
(Dat ging net zo simpel als ik het hier opschrijf. Bij Heymans Stofferingen in Zwolle vroeg ik om een stuk polyether van 8 x 110 x 60. “Vanmiddag klaar, kost €26,-)
Bij de kringloop aan de Veerallee kocht ik een 2e hands kinderdekbedhoes. Van de effen onderkant maakte ik een hoeslaken, van de bedrukte bovenkant een lakentje.

??????????????????????????????? ???????????????????????????????

Hier gaat elk kind toch lief slapen?

Hier gaat elk kind toch lief slapen?

???????????????????????????????

Ik kon het niet laten, een randje van konijnenkant

.

Colleen

Zwolle, zondag 9 januari 2011 – 10:40 – mail 174

3°C en zonnig.

Deze dotjes gaan verkocht worden in Leeuwarden, door Ellen.

Juli 1991

We waren verhuisd van het geïsoleerde buitengebied naar Veldhuizen, een oude nieuwbouwbuurt in Ede. We, dat waren mijn zonen Jos (4½) Tas (2½) en vier katten, Anansi en Kassandra beide ± 2 jr, en twee kittens van een week of 6 die ik nog niet kwijt was. Lees verder

Groen leren bankstel (fragment uit een brief naar een vriend)

Zwolle, vrijdag 14 januari 2011 – 10:00 – mail 178

10°C Grijs en regen

Cees, vanaf de koffietafel. Keukentafel bedoel ik maar mijn gedachten zijn bij het 4e bakje koffie dat nu pruttelt, ik kan maar niet wakker worden. Licht is het ook nog niet zou dat ermee te maken hebben? Lees verder

Mislukt!

PhotobucketEen tijdje geleden las ik een krantenartikel over het fenomeen ‘mislukte foto’. Vroeger, in de tijd van de analoge fotografie bracht je je rolletje weg, en ging je een paar dagen later het resultaat halen.
Vaak zaten daar foto’s bij die niet helemaal, zeg maar helemaal niet geworden waren zoals je bedoeld had. Dat kon komisch zijn.
Koffie zetten is het eerste wat ik doe ’s morgens. Dat bakje is het lekkerste bakje van de dag. Ook vanmorgen liep ik naar de koffiezetter en deed er voor 2 bekers water in. 

Voorbeeld bij het krantenartikel was een poging in een dierentuin apen achter glas te fotograferen. Dankzij de flits en het spiegeleffect van het glas was het een portret van het kijkende gezelschap geworden.

Nu kijk je op de display van je camera en met de ‘delete’ knop verdwijnen al je mislukkingen! Boven een foto van mijn eerste cappuccino nadat echtgenoot een espressomachine gekocht had.

Niet alleen de foto is duidelijk mislukt, de cappucino was ook ondrinkbaar!

Photobucket
Koffieleed vanmorgen….

Binnenkort gaan we weer kamperen, en ik bedenk dat ik misschien beter koffie zetten kan met de cafetière. We hebben er twee, een kleine van glas en een grotere van kunststof. Ik ben er nog niet uit welke het beste mee kan.

Eerst neem ik de grote cafetiëre van kunststof. Er staan streepjes op en ik maak één bakje. Het wordt slappe meuk. Dan de kleine glazen waar ik al vaker een straf doch smakelijk bakje in gemaakt heb. Geen idee wat ik fout doe (zonder koffie denk ik nog niet zo helder) maar dit is ook ondrinkbaar.

Ik geef het op, IK WIL KOFFIE!

Ik giet een beker water in de gewone koffiezetter, doe koffie voor één beker in het filter en vergeet even dat ik er al voor 2 bekers water in gedaan had…… ook de 3e keer (en dit keer is het logisch) wordt het slappe meuk. Bij de 4e poging controleer ik elke handeling…… jawel met de JUISTE hoeveelheid water maakt de koffiezetter prima koffie.