Oatcakes: Mijn recept

Oké, mijn recept voor Oatcakes.


250 gram havervlokken
3 gram baksoda
Beetje zout
Beetje suiker
80 gram warm water
60 gram boter
Bakplaat met vel bakpapier

 

De oven voorverwarmen op 170°C – Ik gebruik de gewone goedkope havervlokken uit de dichtstbijzijnde supermarkt waar ik ook Granola mee maak. In mijn kleine Kenwood*) keukenmachientje maal ik de havervlokken (verdeeld over ongeveer drie porties) tot meel. Het water en de boter verwarmen in een klein steelpannetje tot de boter gesmolten is. In een bak met een bot mes het zout, de baksoda en de suiker er door roeren. Daarna het warme boter/water. Ook dit meng ik goed met het boterham mes zonder scherpe punt.
De overige 25 gram havervlokken maal ik ook fijn. Met dit meel in een zeef bestuif ik het aanrecht met havermeel. Het is geen plakkerig deeg dus een klein beetje is voldoende.

Ik verdeel het in ongeveer 3 – 4 (net zo mijn pet staat) delen en vorm het tot een bal. Ik vind het een lastig brokkelig deeg. Rol of duw (ik doe dat gewoon met mijn vingers) plat op het aanrecht, zo dun als kan. Met een dun kunststof pannenkoekmes keer ik het deeg een keer om. Met een glas of een andere ronde vorm steek ik zoveel mogelijk koekjes eruit. Daarna de brokstukken samen kneden of duwen en nogmaals zoveel mogelijk koekjes steken.
Het is geen fijn deeg zoals het met tarwemeel wordt. Niets aan te doen, verder prutsen en zoveel mogelijk koekjes steken. Ik maak ze redelijk dun.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik bak ze in 20 – 25 minuten gaar. Afkoelen op een rooster, bewaren in een luchtdichte doos of blik.

*) Kenwood CH180 is een kleine keukenmachientje. Ik maak er van alles mee, alle soorten pesto, hummus, kruidenpasta’s, fijn gehakte tuinkruiden, ik vind hem superhandig!

We will be back!

Vrijdag gaan we weer weg. Naar Scotland (uiteraard voegt Ad toe). Een self-catering cottage in Glencoe. Een van mijn plannen, twee stukken van de West Highland Way te gaan lopen. De wandelweg komt op een paar km afstand langs Glencoe. Verder zien we wel. Het zal vast wel een dagje regenen.

Ik ben benieuwd of ik nog nieuwe inzichten vind. Elke reis vind ik er een paar. Zoals,

  1. Koffie: in het UK kun je beter de Americano met een kannetje melk bestellen. Cappuccino daar doen de Britten veel te veel melk door. Het is vaak warme melk met een paar druppels koffiesmaak.
  2. Takeaway: op de camping is een portie groot genoeg voor ons twee. Staat er thuis een mooie koelkast klaar voor de restanten die de volgende dag ook nog lekker zijn….. op vakantie werkt dat niet.
  3. Her-sluitbare zakjes zijn reuze handig voor alles wat droog moet blijven. Medicijnen, koffie, tickets, snoertjes, telefoons, kaarten.
  4. We are not joined at the hip. Ad gaat op stap, ik ga wandelen.

    Reuze handig voor elke reiziger.

    Reuze handig voor elke reiziger.

December in Schotland

???????????????????????????????Iets van half vier reden we woensdag 4 december de DFDS terminal in IJmuiden binnen. Het was er niet druk, we mochten zo doorrijden de parkeerplaats op. De princess Seaways lag op ons te wachten. Onze hut heeft een 2‑persoonsbed en uitzicht op zee, cq uitzicht op de vuurtoren van de haven. Het weer lijkt prima. De koffie in het “Lighthouse café” is lekker. Ik heb er een paar jaar over gedaan om te ontdekken dat ik aan boord bij dfds beter de zwarte koffie kan bestellen dan de cappuccino. Dat laatste is echt slootwater dat nauwelijks naar koffie smaakt. Lees verder

(blind date) NOT (Schotland in januari II)

Met een katerig gevoel zit ik achter mijn eigen computer. Terwijl ik aan de bar van de Princess Seaways hadden moeten zitten met een Gin-tonic.

Gepakt en bezakt waren we met de auto op weg naar IJmuiden. Amsterdam is dan maar een klein stukje om en we gaan eerst even mijn zoon en kleinzoon langs. Gezellig, we drinken koffie, ik zing ‘slaap kindje slaap’. Twee liedjes lang luistert hij ademloos, dan begint hij toch om zijn moeder te huilen.

Verder naar IJmuiden. Onderaan de flat zie ik het meteen, het rechterachterruitje is ingeslagen. Ad praat vrolijk verder, tot ik zeg;
“ZIE je het niet?”
Onze weekendtassen zijn weg. In de mijne zitten alleen maar kleren, echter in de zijne zit ook zijn paspoort. Dat wordt lastig op vakantie naar Great Britain. Volgens de politie kan de marechaussee voor een noodpaspoort zorgen. Als de wiedeweerga rijden we naar de dichtstbijzijnde Carglass. Daar worden we voortvarend geholpen. Snel en vakkundig wordt er een stuk plexiglas op maat gesneden, vastgeplakt en met een geweldige stofzuiger haalt hij het meeste glas weg.

Zo hard als ik mag rijden we naar IJmuiden. Een onbekende route, verblind door de laagstaande zon. Op de terminal legt Ad alles uit aan de marechaussee. Hmm ze zullen zien wat ze kunnen doen ……
“Heeft u een pasfoto bij u?”
Nee helaas.
Het is allemaal voor niets. En dat lag niet eens aan de ontbrekende pasfoto. Het kan gewoon niet zo snel in het resterende half uurtje wat we nog hebben. Gelukkig hebben ze bij DFDS Seaways begrip voor onze pech, we mogen deze week nog overboeken.

Blind date (januari in Schotland I)

Ad is DSM-er in hart en nieren. Omdat hij nieuwsgierig is en als researcher zich graag door anderen op ideeën laat brengen gaat hij vaak langs bij collega’s van andere bedrijven. Low and behold zijn verbazing toen we jaren geleden, terwijl de auto alweer met de neus naar Newcastle reed ergens een DSM logo ontdekte.
DSM DNP (DSM Nutritional Products, Vitamines B en C) Dalry. Lees verder

Via Duitsland naar Schotland

Rijden naar/door Duitsland ging gesmeerd. Alleen de Autobahn bratwurst ging niet door. Op vliegveld werd ook worst verkocht. Daar is het Bockwurst en geen Bratwurst. (een verschil dat mij nooit opgevallen was, Ad vond het belangrijk) We stonden op tijd in de rij, daarna begon het wachten. We vertrokken wat te laat Lees verder

Found it! The Cave of the Killer Rabbit

Loch Tay

Echtgenoot bedenkt het liefst bij elke trip een doel. Soms doen we dat samen. Soms ben ik het die op een geweldig idee komt. Nog liever zou hij elke reis, of we nu 2 of 20 dagen weg gaan van te voren helemaal vol boeken. Dat veto ik. Kijk een doel is leuk, maar ik wil ruimte om ter plekke wat anders te bedenken en niet gehinderd te worden door een programma wat dan blijkbaar al ‘afgesproken ‘ is. Ik gun hem de voorpret, dat wel. En heel vaak komt hij met leuke ideeën.
(Of hij heeft door dat hij maar beter iets kan bedenken wat ik ook leuk vindt)

Monty Python fans van het eerste uur, dat zijn we. Lees verder

Holy Island! – de lekkerste champignonsoep die ik ooit gegeten had.

 

Plan A was simpel: ± 9:00 in North Shields aankomen en van de boot rijden, dan hadden we 1½ uur om de 63,2 mijl naar Lindisfarne(Holy Island) af te leggen. Al zo vaak hadden we dit eiland rechts laten liggen ….. Lees verder

Natuurlijk werd het daarna mooi weer. Voor heel even.

De foto hieronder is nu mijn desktopfoto. Ergens in Northumbria richting de Scottisch border…  

 Na Alnwick Castle hadden we de Schotse grens als doel; we wilden even, voor een uurtje maar of zo voor we terug moesten naar de boot in Schotland zijn. Langs een toeristische weg natuurlijk.  Lees verder