Ailsa Craig 2) Fotoimpressie

Op drie augustus 2008 rijden we van Port Patrick naar Adrossan. Ad heeft de boot naar Arran geboekt. Ergens op de A77 langs de kust zien we een merkwaardig eiland. Onze eerste kennismaking met Ailsa Craig.

Maart 2009 – Onze belangstelling is gewekt. Ad wil erheen, het lijkt mij ook interessant. Maar hoe? In een Schotland boek, die van Lonely Planet geloof ik staat zowaar een telefoonnummer van de schipper vd MV Glorious. Tuurlijk kan dat in maart zegt Mark. Hij heeft ook al een telefoontje van een Italiaanse en in overleg met Ryanair komen we een weekend overeen. Het weer zit niet mee. Volgens Mark is het te slecht. Wij willen dat niet geloven (Italiaanse ook niet) we varen toch uit om erachter te komen dat Mark gelijk had.

Was het een leuk avontuur? Jazeker. Had ik het willen missen? Echt niet. Ik zie nu in dat we dit beter in de zomervakantie kunnen herkansen.

Juli 2012 – waarom het nog 3 jaar heeft moeten duren weet ik niet meer. Afijn 26 juli 2012 is het heel erg mooi weer in Girvan. Voor Schotse begrippen zeldzaam stralend. Met een boot vol mensen gaan we weer op stap met Mark en de MV Glorious.

hieronder nog meer foto’s

Lees verder

Ailsa Craig 1) Waar is je hoedje?

In 2012 gingen we met PenO naar Schotland. Doel nummer 1 was: Ailsa Craig. Kijk Ad mijn vent wilde het liefst de vakantie van dag 1 t/m de laatste volplannen en vastleggen. Echter hij was getrouwd met iemand die zich niet wil vastleggen. Dat de boot maanden van te voren geboekt moet worden was al erg genoeg. Het compromis hadden we snel gevonden. Ad zocht voor we weggingen een 1e doel en daarna lieten we alles open. Het werkte perfect! Hij kon lekker over Internet surfen voor ideeën en achtergronden en daarna de eerste planning, reserveringen, BB of camping in de buurt vinden. Allemaal goed voor de voorpret.

Ailsa Craig. We hadden het al eens in maart 2009 geprobeerd. Geweldige trip, but the mission failed. Juli 2012 hebben we meer mazzel. Het is prachtig weer, blauwe luchten alom.

Kijk hier zit Ad met zijn hoedje op te wachten. Hij was een blond, nu kaal en ik had een hele rits hoedjes voor hem gemaakt (nadat hij een keer op een hop-on-hop-of-bus een tas op zijn hoofd gezet heeft om niet te verbranden) ter bescherming van zijn kwetsbare hoofd.

Hier heeft Ad dat hoedje braaf op. Het wachten duurde hem te lang en hij had een broodjeszaak in de haven gezien. Op het allerlaatst nog besloot hij een paar broodjes voor de overtocht naar Ailsa Craig te halen. Net op tijd voor we weg voeren was hij weer aan boord. Door de frisse zeewind miste hij zijn hoedje niet meteen. Toch wel snel. Waar was dat hoedje gebleven? Ja ja dat lag nog in de broodjeszaak bij de kassa…..

Gelukkig had ik nog een grote zakdoek. knopen erin, bril erover en dat deed de truc. Harbour cafe had het hoedje bewaard.

Ik heb deze nu nog.

Het begint op een verslaving te lijken…. (november in Schotland I)

Dit had ik nog nooit eerder gezien op onze gps; het icoontje voor een veerboot.

Het begint voor Ad op een verslaving te lijken. Hij zal niet rusten voor hij weer trip naar Schotland of GB geregeld heeft. Daarna heeft hij nog geen rust, dan moeten er de verschillende rij routes uitgezocht worden en de plattegrond van onze bestemming bestudeerd worden*). In een vaag verleden heb ik wel eens geprobeerd dat af te remmen. Tevergeefs, nu weet ik dat het voor hem bij de voorpret hoort.

Annemiek, een voormalig collega van mij was ook zo. Lees verder

Eiland hoppen in maart

IMG_7000Helaas is dit de enige mooie foto die ik dit weekend van Ailsa Craig heb kunnen maken.
Foto van schilderij in een etalage in Girvan.

IMG_6951Vrijdagavond in Vito’s wachtend op de spaghetti.

Vrijdagavond kwamen we om 21:30 in de regen aan in Ayr. Aan de overkant van het station zit een goed Italiaans restaurant, dat wisten we nog van de vorige keer. Bij een bord Tagliatelli al salmone kwamen we bij van de reis. Ad belde nog even met Mark, de schipper van de MV Glorious om hem te vertellen dat wij in Ayr aangekomen waren. Mark vertelde dat er nog iemand uit Prestwick zou komen en dat we 9:00 in Girvan verwacht werden. Goed nieuws! In uitstekende stemming liepen we naar ‘The Twa Dugs’.

Zaterdagmorgen werden we vroeg wakker in onze B&B kamer bij Ross&Joan. Heel af en toe scheen de zon gaten in de bewolking. Het weer kon alle kanten op maar in Ayr zag het er goed uit. Omdat het op de boot vast kouder zou zijn dan op straat hadden we extra kleding aan.

Een full Scottisch breakfast van Joan ging er goed in. Alleen die witte bonen in tomatensaus, wie dat ooit bedacht heeft? Keurig op tijd staat we op het station. Met een beetje mazzel is de koffiekar om 7:55 ook al bemand.IMG_6968

Perfecte koffie. Later bleek het ook oplos maar dan lekker.IMG_6969Geef echtgenoot een boekje met dienstregeling en je hebt geen kind meer aan hem.

In Girvan lopen we naar de haven. Ik zie verder niemand uitstappen terwijl de 3e Ailsa Craig reiziger in dezelfde trein moet zitten. Afijn, niet ons probleem. Door het verlaten havenplaatsje lopen we richting zee en komen bij de haven uit. Onderweg ontdek ik een etalage met daarin een schilderij van Ailsa Craig, snel maak ik er een foto van. Hier kon ik niet aan voorbij lopen in Girvan.

We zien het bootje vrij snel. De MV Glorious blijkt zo ongeveer het zieligste bootje in de haven te zijn.
Niet dat dat mij veel uitmaakt. We lopen naar beneden. Mark de schipper is de enige die in de haven rondloopt we kunnen hem niet missen. Voor vandaag ziet hij er eigenlijk voor vandaag geen gat meer in.
Ad gaat even snel een foto maken van Ailsa Craig vanaf de kade.

Eerste aanblik op de haven. Het kleine houten bootje is de ‘MV Glorious’.
Een blonde vrouw geeft Mark een hand,

“You must be Mark.” Zij, een kleine blonde Italiaanse blijkt de derde passagier.
Nu blijkt dat Mark het niet meer ziet zitten, de zee is te ruig. Voor hem maakt het niet zoveel uit.
“But you will absolutely soaked!”

IMG_7008b

Toen ik deze foto op de camera bekeek was ik niet onder de indruk. Later bleek dat dit de enige foto is die wij die dag konden maken.

Ad gelooft er niets van. Hier in de haven is het heel erg rustig. Ik ga ervan uit dat Mark weet wat hij zegt en dat het op zee wat ruiger zal zijn dan hier in de haven maar ook ik wil er nog niet aan dat we het plan moeten afblazen. We zijn niet vanuit Nederland komen vliegen, we hebben niet in alle vroegte de trein genomen om dan maar weer iets anders te gaan doen? De Italiaanse ziet het ook zo. Terugkeren? Waarom?
Mark herhaalt nog een paar keer dat we nat zullen worden. Fijn dat hij dat nu pas vertelt. Vanuit Nederland hebben we 2x telefonisch gesproken, gisteravond nog een keer. Toen leek het er alleen om te gaan dat hij voldoende belangstellenden kon vinden.
We gaan. Mark haalt nogmaals zijn schouders op. Ik vraag of mijn tas in zijn garagebox achter mag blijven (dat was een goed idee!). Via de ‘Rachel Clare’ klimmen we aan boord. In de haven begint het zachtjes te regenen. Als we buiten de haven zijn is de zee gelijk al behoorlijk ruig. De golven slaan al snel naar binnen. Juist! Dat bedoelde Mark dus. Snel schuiven we naar die kant van de boot die het meest in de luwte lijkt. Al is er van luwte absoluut geen sprake. Heel erg snel zijn we alle drie ‘soaked’ van het overslaande en opspattende zeewater, ik hoop dat de camera niet teveel zeewater over haar heen krijgt. Ik weet dat ze daar niet tegen kan.


De boot gaat heftig heen en weer, ik moet me stevig vasthouden. Ailsa Craig is niet te zien omdat ik met mijn rug tegen de stuurhut zit. Na ± 20 min keert Mark de boot, hij besluit dat de zee te ruig is. Ailsa Craig blijkt verdwenen in de mist- en regenwolken. Helaas. Ik hoopte betere foto’s te maken dan die van afgelopen zomer, niet dus. Mark heeft er ook de balen van. Hij had gerekend op beter weer maar verkeerd gegokt. We hoeven niet te betalen. Ad had genoten van het tochtje. Het was een soort van achtbaanrit maar dan op het water.

Daar staan we dan om 9:45. alle drie hebben een broek aan die volledig doorweekt is. Mijn buitenste fleece jack heeft het redelijk gehouden. Het schone en droge shirt dat in mijn tas achtergebleven was heb ik niet nodig. Ik ben toe aan een warme kop koffie. Boven is de Harbour pub. De deur gaat open, we gaan naar binnen en het is er warm en gezellig, alles lijkt goed…
“Sorry! We are not open”
Ze mogen pas om 10:00 open, voor die tijd mogen ze niemand binnen laten en er staat een camera op de deur gericht. We kunnen vertrekken! We lopen verder de stad in op zoek naar een café voor wat warmte en een warm kopje koffie.
Bij een Tea/Coffee & Snacks gaan we naar binnen. Het is er koud binnen. Geen wc, daarvoor moet ik parkeerplaats oversteken. Terug is er koffie, maar ondanks de aanwezigheid van een Italiaanse koffiemachine krijgen we instantmeuk. Vies. We gaan met de trein terug naar Ayr.
In Ayr gaan we ff buurten bij “The Twa Dugs”. Ad gaat voor een pint uilezeik, ik informeer of hij koffie heeft. Nu niet, dus ik neem niks. Later, nadat Ad voor £2, – zijn boek (kroegbaas blijkt een nationaal bekende columnist) gekocht had komt er ongevraagd een kopje koffie. Een heel erg lief gebaar, duidelijk oploskoffie en zonder meer het meest vieze kopje slootwater van het weekend. Gelukkig wil Ad het wel opdrinken, pfew!

 

 

Ailsa Craig of Arran?

IMG_9412Ailsa Craig

Afgelopen zomer waren we op weg naar de ferry van Ardrossan naar Arran.  Onderweg zagen we in de verte een rotos boven het wate uitsteken. Auto aan de kant gezet, foto’s gemaakt en opgezocht op de kaart:
Maar de planning (lees planner) was meedogenloos, we reden door.

Dit weekend gaan we het misschien opnieuw proberen. Ik vond een boek met daarin een telefoonnummer om een boottocht naar Ailsa Craig te boeken. Vanavond heb ik gebeld naar Girvan. De bootexploitant was niet optimistisch, want hij wilde 10 klanten in zijn boot. Wij zijn met twee, donderdagavond bel ik hem terug.

Als het niet doorgaat gaat plan B in werking; dan gaan we naar Arran.

IMG_9565