Loch Awe 6 – Onderweg naar Oban

impressie van de coffe mug

Heerlijk vroeg word ik wakker. Yes, vandaag gaan we naar Oban. Ik begin met wandelen ’s morgens vroeg. Ad slaapt uit en het is de bedoeling dat hij dezelfde route neemt met de auto en me dan ergens zal inhalen.

Wakker worden kan lastig zijn. Om koffie te kunnen maken moest ik nadenken over het hoe en wat in deze keuken. Ondertussen haal ik vast mijn schoenen uit de auto. O ja en medicijnen, ik leg mijn 3 pillen bij de koffie op de tafel. Halverwege mijn koffie lijkt het een goed idee om de schoenen aan te doen. Alleen de veters hebben verschillende kleuren? Het zijn twee verschillende wandelschoenen. Nog een keer naar buiten voor de goede schoen. Appels in mijn tas, en flink zoeken naar m’n zakmes. Later kijk ik op tafel en daar liggen mijn pillen nog op me te wachten.

Ondanks alles loop ik klokslag 8 uur naar buiten. Eindelijk onderweg. Heerlijk rustig. Geen auto’s, geen mensen, geen wind ik hoor alleen de vogels en het water van een riviertje dichtbij. Life is good. Waarom ik er opeens over nadenk weet ik niet meer maar opeens vraag ik me af of ik wel de juiste kant ben opgelopen. Het antwoord is simpel nee!

8:40 loop ik weer langs het huisje waar Ad nog slaapt. Eerste doel is Kilmelford. Het is zondag en ik kom echt helemaal niemand tegen. Pas tegen ½12 komt me een lomp rijdende witte stationcar tegemoet. Ik spring opzij en zie achter me dat een andere witte auto ook net op tijd opzij kan maneuvreren. Een bekende auto, onze eigen witte Meriva met Ad achter het stuur.

Wordt vervolgd,

 

Loch Awe 5 – Dalavich

Onderweg naar Dalavich komen we langs de Kelpies en we kunnen niet zomaar voorbij rijden. Tijd voor koffie. Ze zijn weer mooi. Mooier dan de koffie. Ik moet er iets op vinden om te onthouden in GB geen cappuccino te bestellen. Alleen bij een echte barista gaat dat goed. Verder smaakt een cappuccino in GB als een kop thee. Veel melk en weinig koffie.

In de buurt van Dalavich wordt de weg steeds smaller en slechter. Stijgend en dalend langs potholes en gravel lijkt het of een fiks afgelegen gedeelte van Schotland binnen rijden. de bomen zijn nog kaal zonder blad en hangen vol met de welig groeiende korstmossen.

We hebben geen cabin, maar een gedeelte van een cabin. Binnen lijkt het wel wat op het huisje dat we in Glencoe hadden. Iets groter en iets handiger ingericht. Een eet/schrijftafel in de keuken en ook een in de huiskamer die ik onmiddellijk inricht met laptop en schrijfspullen. Een giga tv en 2 banken. Morgen gaan we naar Oban.

Wordt vervolgd,