Drymen – Glencoyne

Aan het begin van het traject Drymen - Milngavie

Aan het begin van het traject Drymen – Milngavie

±7:15 loop ik door de regen naar de Lounge, ik zie mijn wandelplannen in het water vallen. Terwijl we ontbijten (heerlijke broodjes met zalm en kaas en uitstekende koffie) klaart het op. Ik wil een stuk van de WHW (West Highland Way), nu naar het zuiden. Ik weet waar het pad de Stirling Rd kruist. Na een km of 10 komt het pad vlak langs de Glencoyne Distillery. Daar spreken we af. Ik reken dat het een uur of twee lopen is. Met een uur extra reserve spreken we af om 12:00
Als Ad er om 13:00 nog niet zou zijn ga ik gewoon weer terug naar Drymen. Waarom niet bellen? Andere jaren konden wij malkander simpel opbellen. Nadat deze zomer in Wales de provider van Ad (Telfort) elke medewerking weigerde, is het deze vakantie mijn mobiel (T-Mobile) aan de beurt. Ik kan niemand bellen.
De route gaat gelijk dwars door een (nat) weiland en dan langs diverse kronkelige weggetjes.

20151114_102919
±11:00 Wordt het pad alsmaar natter met veel grote plassen op het pad. Op mijn telefoon zie ik dat Ad mij gebeld heeft. Terugbellen blijft hopeloos.
± 11:20 Begint het te regenen en kruist het pad de A81 bij de ‘the Beech Tree’. Een veel mooiere plek om met koffie en boek en zo op Ad te wachten. Binnen vraag ik of ik de telefoon mag gebruiken. Het mag, ik toets het nummer van Ad in op de huistelefoon. Ook dat werkt niet.
“Tuu duu duup” krijg ik gevolgd door een vrouwen stem,
“I am sorry, this number is not available right now”.
 
Balend leg ik de uitbaatster uit dat er voor mij niks anders op zit dan door te lopen naar Glencoyne. Braaf aan de rechterkant van de weg. De eerste twee tegemoet komende auto’s rijden met een boog om me heen, dan komt er een witte aan. Die stug rechtdoor rijdend op me af komt, niet uitwijkt maar zelfs driftig snel in de berm stopt en parkeert. Het is Ad! Hij was al heen en weer rijdend op zoek. Blijkbaar was onze heldere afspraak niet zo helder. Mijn idee voor koffie bij de the Beech Tree spreekt hem wel aan en we lopen naar binnen.
“Guess who I found outside?” zeg ik tegen de uitbaatster die het ook een goeie mop vindt. Eindelijk kan ik mijn cappuccino bestellen.

the-beech-tree-inn

Het weer zat niet mee

IMG_8658Voorspelling voor vandaag: regen – regen – en nog veel meer regen. Toch zag het er nog stralend en zonnig uit toen ik opstond. Even overwoog ik een snel ontbijt naar binnen te proppen en meteen weg te wandelen. Maar ik ging natuurlijk gezellig met Ad ontbijten. Het werd snel donker en heftige regenbuien barsten los over Drymen. Van wind en storm was nauwelijks sprake. Ik besloot dat we Arran en Arran Whisky een herkansing moesten geven. Ik ging lekker mee met de auto.

In de haven bleek het verrekte winderig en de situatie ten aan zien van de overtochten was niet veranderd. Misschien ging er een boot. Misschien ook niet. De kans dat de boot daarna terug zou komen was nog kleiner. Daar konden we niet aan beginnen

Ik wilde het ‘Birds of Prey Center’ bij Loch Lomond bezoeken. Verrekte moeilijk te vinden. £ 8,- pp moest het kosten. Ik hoopte op een demonstratie van enig soort. Dat was er vandaag niet. 37 vogels in de kou in een hok, dat vond ik niet spannend.

Later in de auto kregen we een onverwachte opklaring over ons heen. Even had ik hoop dat ik toch nog een stuk van de WHW kon doen. Een akelige plensbui maakte daar een einde aan. Dan maar naar de Glencoyne Distillery. Ik was er nog nooit geweest.

151116 Kaart151116 Kaart-2Een van de redenen dat Ad graag naar een whisky tour gaat is dat hij het leuk vind om de gids vragen te stellen waar ze geen antwoord op hebben. Vandaag hebben we Pauline. Ze weet heel veel en een waterval van informatie over de ingrediënten en technieken kregen we over ons heen. Ad vroeg haar of ze wist waar de methanol bleef? Ze gaf wel een antwoord, maar het was geen antwoord. Tegen iemand anders vertelde ze dat ze voor moeilijk vragen op ‘Duncan’ kon terugvallen.

Ad was er niet tevreden met zijn antwoord en vroeg door.

“Oke, thats it!” zei ze. Ze gooide haar hoofd achterover en riep: “DUN-CAN!!” waarop Duncan the man himself de trap af kwam om haar van de lastige vragensteller te redden. Hij had een antwoord: volgens hem ontstond er nauwelijks methanol als er gebrouwen werd met barly (gerst).

 

The West Highland Way – van Drymen tot Balmaha

Drymen 133Gisteren kwamen we aan in Drymen. Het was zoals ik het mij herinnerde. Regenachtig, donker en de weg voor het hotel stond helemaal vol met auto’s. Ons opeltje hebben we gelijk netjes aan de achterkant geparkeerd.
Hier in het hotel is het kerstseizoen al begonnen. We hebben een mooie kamer. Groot, drie bedden en een zithoek. Dat de vloer van de gang gammel is en naar de kamer toe bol staat van de trapjes kan ons niet deren. Dat alle branddeuren open staan met een stukje hout eronder vind ik al minder…….
Vanmorgen zag het weer er goed uit. Droog en de zon kwam af en toe een beetje waterig tussen de wolken door gluren.
Om 9:00 liet ik me door Ad afzetten op het punt waar het voetpad van the West Highland Way de A811 kruist.
Opgewekt begon ik aan mijn tocht. Binnen 50 meter zag ik dat er runderen op mijn pad liepen. Daarvoor had ik ze ook al gehoord. Ze hadden ‘loeiende’ honger en werden bijgevoerd. De boer was bezig nog wat domme achterblijvers van het weiland rechts van het pad naar het weiland links van het pad te sturen. Bij een kalf heb ik geholpen om het dier uit te leggen waar zij heen moest. Ik had geen laarzen aan, verder helpen zag ik niet zitten. Ik klom over het hek over het pad en ging verder.  Ergens voor Conic Hill zou ik volgens de kaart kunnen kiezen voor over of onderlangs de heuvel. Ik was al halverwege de heuvel toen ik mij realiseerde dat ik dat punt duidelijk gemist had.

Mijn eerste glimp van Loch Lomond

Mijn eerste glimp van Loch Lomond

Opgewekt ging ik verder. Het weer was goed, droog en niet koud en niet veel wind. Op dat moment ging mijn telefoon. Ad vertelde dat het weer hem niet meeviel, hij wilde met de boot naar Arran, de kans dat volgende boot naar van Ardrossan naar Brodick zou varen was 50% en de kans dat hij vandaag terug zou keren was 5%. Het leek hem geen strak plan.

Ze keken niet op of om

Ze keken niet op of om

Opgewekt ging ik verder. Ik was bijna boven leek het, de weg verdween links achter de top. Inderdaad, opeens kreeg ik weer weids uitzicht over Loch Lomond. En realiseerde ik me dat ik blijkbaar daarvoor aan de luwte kant van de heuvel gelopen had. Een vrij sterke wind gierde me om de oren dwars door mijn wollen vestje heen. Ook ging het pad opeens vrij steil naar beneden. Had ik al verteld dat ik hoogtevrees heb? Ik verwisselde mijn wollen vestje voor de betere jas die ik in mijn rugzak had. Wat minder opgewekt ging ik verder. Zonder aandacht voor het weidse uitzicht concentreerde ik me op de stenen op het pad onder mijn voeten.Drymen 156

Gelukkig werd het na paar adembenemende stukken wat minder spannend. Of ik raakte eraan gewend dat kan ook. Iets voor enen kwam ik in Balmaha aan. The Oak Tree Inn (daar waren we al eens geweest) ging ik voor een kopje koffie. Bij de bushalte bleek dat ik meer dan een uur moest wachten. Ik had nog lang niet genoeg gewandeld. Ging ik lopend over de B837 terug? Het was nog geen 10 km, wellicht was ik eerder terug dan de bus?

Het lukte bijna. Het ging regenen. Eerst een licht onbetekend regentje. Gaande weg werd het sterker en bleek het een goed idee dat ik een paraplu bij me had. Bij de laatste bushalte las ik dat ik nog maar 4 minuten voorliep op de bus. De regen kwam inmiddels met bakken naar beneden. £1,- koste het laatst stukje.

Drymen 160

Bushaltes zijn heel geschikt om even te schuilen.

The Winnock

 

DE_winnock-front

De foto uit de folder

Een belangrijk deel van vakantielol is de voorpret. Het is vandaag ±14 dagen geleden dat Ad op een zaterdagavond op zoek ging naar een schotlandreis. Hij vond een reis waarbij we alle dagen in de auto zouden zitten. Het sprak hem helemaal aan, mij niet. Ik vond een andere, 7-daagse reis. Zeven dagen dat is zes nachten, waarvan twee op de boot en vier in het hotel. The Winnock Hotel in Drymen, Stirling, Scotland. Over een dag of 14 gaan we.

We waren al eerder in The Winnock. Een fraai voorbeeld van een etablissement dat een beeldschone foto op Internet zet terwijl de werkelijkheid een stuk minder fraai is. Op Internet staat al jaren een foto van een fris wit geverfd Winnock. Alle auto’s zijn weg. Fris voorjaars zonnetje accentueert de schattigheid van bloesem en narcissen.

De eerste keer herkende ik het hotel dan ook niet van de foto. De rest van het hotel is minder lieflijk, het voorjaar zonnetje had plaats gemaakt voor november regen en voor de deur staat altijd een lange rij lelijke auto’s. Waarom die daar moeten staan terwijl er achter het hotel een grote parkeerplaats is, is niet duidelijk.

 

Tijdens ons eerste verblijf in 2007 hadden we een dag voor onszelf en die hebben we helemaal besteed aan rijden naar het puntje van Kintyre, dat we net niet gehaald hebben. Campbeltown was ons point of return. In het donker reden we terug over de smalle donkere weg. Het koste ons (ik reed) de rechterspiegel. Links rijden ik draai daar nu mijn hand niet meer voor om.

In 2013 gingen we weer. Ad wilde een DSM vestiging in Dalry bezoeken. Ik zou meegaan maar pas op het allerlaatst hoorde Ad van zijn contactpersoon dat ‘children & spouses’ niet op de site mochten komen i.v.m. de verzekeringen. Heel fijn! Gelukkig heb ik zelf een postcrossing contact in Glasgow. In Dalry zet Ad mij op de trein naar Glasgow. Dat is een stukkie van amper 30 minuten. Heerlijk geshopt met Karen in Glasgow.

Normaliter ben ik er niet voor om ergens terug te keren waar we al geweest zijn. Ik zoek liever het avontuur van het onbekende. Maar ik heb een nieuwe hobby: wandelen. Drymen ligt vlak aan een bekend wandelpad: ‘the West Highland Way’ Ik heb de kaart die bij de route hoort en ik zie het helemaal zitten om een paar stukken te gaan doen. Ad mag zichzelf gaan vermaken met lekker rondrijden naar DSM Dalry en diverse whisky distilleerderijen en zo.

Ons eerste doel ligt/staat langs de routen van Newcastle naar Drymen, the Kelpies.

The_Kelpies,_at_The_Helix,_Scotland

“The Kelpies, at The Helix, Scotland” by Beninjam200 – Own work.

(blind date) NOT (Schotland in januari II)

Met een katerig gevoel zit ik achter mijn eigen computer. Terwijl ik aan de bar van de Princess Seaways hadden moeten zitten met een Gin-tonic.

Gepakt en bezakt waren we met de auto op weg naar IJmuiden. Amsterdam is dan maar een klein stukje om en we gaan eerst even mijn zoon en kleinzoon langs. Gezellig, we drinken koffie, ik zing ‘slaap kindje slaap’. Twee liedjes lang luistert hij ademloos, dan begint hij toch om zijn moeder te huilen.

Verder naar IJmuiden. Onderaan de flat zie ik het meteen, het rechterachterruitje is ingeslagen. Ad praat vrolijk verder, tot ik zeg;
“ZIE je het niet?”
Onze weekendtassen zijn weg. In de mijne zitten alleen maar kleren, echter in de zijne zit ook zijn paspoort. Dat wordt lastig op vakantie naar Great Britain. Volgens de politie kan de marechaussee voor een noodpaspoort zorgen. Als de wiedeweerga rijden we naar de dichtstbijzijnde Carglass. Daar worden we voortvarend geholpen. Snel en vakkundig wordt er een stuk plexiglas op maat gesneden, vastgeplakt en met een geweldige stofzuiger haalt hij het meeste glas weg.

Zo hard als ik mag rijden we naar IJmuiden. Een onbekende route, verblind door de laagstaande zon. Op de terminal legt Ad alles uit aan de marechaussee. Hmm ze zullen zien wat ze kunnen doen ……
“Heeft u een pasfoto bij u?”
Nee helaas.
Het is allemaal voor niets. En dat lag niet eens aan de ontbrekende pasfoto. Het kan gewoon niet zo snel in het resterende half uurtje wat we nog hebben. Gelukkig hebben ze bij DFDS Seaways begrip voor onze pech, we mogen deze week nog overboeken.

Blind date (januari in Schotland I)

Ad is DSM-er in hart en nieren. Omdat hij nieuwsgierig is en als researcher zich graag door anderen op ideeën laat brengen gaat hij vaak langs bij collega’s van andere bedrijven. Low and behold zijn verbazing toen we jaren geleden, terwijl de auto alweer met de neus naar Newcastle reed ergens een DSM logo ontdekte.
DSM DNP (DSM Nutritional Products, Vitamines B en C) Dalry. Lees verder