Ailsa Craig 2) Fotoimpressie

Op drie augustus 2008 rijden we van Port Patrick naar Adrossan. Ad heeft de boot naar Arran geboekt. Ergens op de A77 langs de kust zien we een merkwaardig eiland. Onze eerste kennismaking met Ailsa Craig.

Maart 2009 – Onze belangstelling is gewekt. Ad wil erheen, het lijkt mij ook interessant. Maar hoe? In een Schotland boek, die van Lonely Planet geloof ik staat zowaar een telefoonnummer van de schipper vd MV Glorious. Tuurlijk kan dat in maart zegt Mark. Hij heeft ook al een telefoontje van een Italiaanse en in overleg met Ryanair komen we een weekend overeen. Het weer zit niet mee. Volgens Mark is het te slecht. Wij willen dat niet geloven (Italiaanse ook niet) we varen toch uit om erachter te komen dat Mark gelijk had.

Was het een leuk avontuur? Jazeker. Had ik het willen missen? Echt niet. Ik zie nu in dat we dit beter in de zomervakantie kunnen herkansen.

Juli 2012 – waarom het nog 3 jaar heeft moeten duren weet ik niet meer. Afijn 26 juli 2012 is het heel erg mooi weer in Girvan. Voor Schotse begrippen zeldzaam stralend. Met een boot vol mensen gaan we weer op stap met Mark en de MV Glorious.

hieronder nog meer foto’s

Lees verder

Return to Ayr (november in Schotland V)

Voor ontbijt waagt Ad zich aan de locale cuisine. Elektrisch koken was even wennen. Vandaag is het goed gelukt

Voor ontbijt waagt Ad zich aan de locale cuisine. Elektrisch koken was even wennen. Vandaag is het goed gelukt

’s Nachts ging het inderdaad vreselijk regenen. Bij het wegrijden van het park de volgende ochtend zien we hoe de auto voor ons (een local) eerst linksaf wil slaan maar toch rechtsaf gaat. Daarna zien we zelf hoe de weg naar Dalry onbegaanbaar blank staat. Als de locals zich er niet aan wagen doen wij het ook niet, dan maar rechts en met de gps komen we zo ook in Girvan. Lees verder

Robert Burns (november in Schotland IV)

Het was er zo stil als het lijkt.

Het was er zo stil als het lijkt.

Zondag 19/11 begint de dag koud. De kachel doet het niet. Het huisje heeft alleen elektriciteit en ons was uitgelegd dat we de kachel niet vol continu aan moesten laten omdat ze alleen ’s nachts een paar uur opladen. Maar de kachel in ons huisje doet helemaal niks nada en ± 9:00 loop ik naar het huis van de beheerders. Meteen komt de beheerder langs met een reserve kachel en om de onze een herstart te geven. Blijkbaar was hij niet goed aan. Ad was om 7 uur opgestaan. Waarom? Ik weet het niet meer.

Uit de folders kies ik voor het Robert Burns museum in Alloway. Deze streek staat in het teken van de Schotse dichter Robert Burns. In Ayr waar we eerder in een B&B verbleven staat een standbeeld van Robert tegenover onze stamkroeg
“The Twa Dugs” (de twee honden) naar een titel van een gedicht van Burns. Ik had me al eens voorgenomen meer over Burns te lezen. Het Burns museum is geweldig. Modern, en een bevlogen gids die ons heel veel vertelde over haar grote favoriete dichter. Daarna wandelden we verder naar het huisje waar Robert ooit geboren was.

Zwaar gerestaureerde Burns Cottage.

Zwaar gerestaureerde Burns Cottage.

De kat hoorde niet bij het museum maar maakte gebruik van een deur die open stond en de gids maakte zich er niet druk om.

De kat hoorde niet bij het museum maar maakte gebruik van een deur die open stond en de gids maakte zich er niet druk om.

Het geheel, museum/wandeling naar het huisje/het huisje/the auld kirk/Brig of Doon, alles op loopafstand van elkaar in Alloway (Ayr) is een dag vullende ervaring. Aanrader!

Voorstelling uit een van de verhalen van Burns.

Voorstelling uit een van de verhalen van Burns.

Voorstelling uit een van de verhalen van Burns.

Voorstelling uit een van de verhalen van Burns.

Het museumcafé is goed voor een heerlijk kopje soep. Terug in Girvan shoppen we bij de Asda ons avondeten vooral -drinken bij elkaar. Het weerbericht voor de volgende dag is slecht.

The Belfast Bus (november in Schotland III)

Zaterdag morgen is het zover, we gaan met Dodds of Troon naar Belfast.
The Hamilton Arms in Girvan is ons opstap punt. We hebben afgelopen zomer al in Girvan gekampeerd, we weten de weg. Parkeren in Girvan is geen probleem.

Gelukkig was ik lopend

Gelukkig was ik lopend

Er wacht nog een meisje met een grote koffer op ‘the Belfast Bus’. Lees verder

Het begint op een verslaving te lijken…. (november in Schotland I)

Dit had ik nog nooit eerder gezien op onze gps; het icoontje voor een veerboot.

Het begint voor Ad op een verslaving te lijken. Hij zal niet rusten voor hij weer trip naar Schotland of GB geregeld heeft. Daarna heeft hij nog geen rust, dan moeten er de verschillende rij routes uitgezocht worden en de plattegrond van onze bestemming bestudeerd worden*). In een vaag verleden heb ik wel eens geprobeerd dat af te remmen. Tevergeefs, nu weet ik dat het voor hem bij de voorpret hoort.

Annemiek, een voormalig collega van mij was ook zo. Lees verder

Eiland hoppen in maart

IMG_7000Helaas is dit de enige mooie foto die ik dit weekend van Ailsa Craig heb kunnen maken.
Foto van schilderij in een etalage in Girvan.

IMG_6951Vrijdagavond in Vito’s wachtend op de spaghetti.

Vrijdagavond kwamen we om 21:30 in de regen aan in Ayr. Aan de overkant van het station zit een goed Italiaans restaurant, dat wisten we nog van de vorige keer. Bij een bord Tagliatelli al salmone kwamen we bij van de reis. Ad belde nog even met Mark, de schipper van de MV Glorious om hem te vertellen dat wij in Ayr aangekomen waren. Mark vertelde dat er nog iemand uit Prestwick zou komen en dat we 9:00 in Girvan verwacht werden. Goed nieuws! In uitstekende stemming liepen we naar ‘The Twa Dugs’.

Zaterdagmorgen werden we vroeg wakker in onze B&B kamer bij Ross&Joan. Heel af en toe scheen de zon gaten in de bewolking. Het weer kon alle kanten op maar in Ayr zag het er goed uit. Omdat het op de boot vast kouder zou zijn dan op straat hadden we extra kleding aan.

Een full Scottisch breakfast van Joan ging er goed in. Alleen die witte bonen in tomatensaus, wie dat ooit bedacht heeft? Keurig op tijd staat we op het station. Met een beetje mazzel is de koffiekar om 7:55 ook al bemand.IMG_6968

Perfecte koffie. Later bleek het ook oplos maar dan lekker.IMG_6969Geef echtgenoot een boekje met dienstregeling en je hebt geen kind meer aan hem.

In Girvan lopen we naar de haven. Ik zie verder niemand uitstappen terwijl de 3e Ailsa Craig reiziger in dezelfde trein moet zitten. Afijn, niet ons probleem. Door het verlaten havenplaatsje lopen we richting zee en komen bij de haven uit. Onderweg ontdek ik een etalage met daarin een schilderij van Ailsa Craig, snel maak ik er een foto van. Hier kon ik niet aan voorbij lopen in Girvan.

We zien het bootje vrij snel. De MV Glorious blijkt zo ongeveer het zieligste bootje in de haven te zijn.
Niet dat dat mij veel uitmaakt. We lopen naar beneden. Mark de schipper is de enige die in de haven rondloopt we kunnen hem niet missen. Voor vandaag ziet hij er eigenlijk voor vandaag geen gat meer in.
Ad gaat even snel een foto maken van Ailsa Craig vanaf de kade.

Eerste aanblik op de haven. Het kleine houten bootje is de ‘MV Glorious’.
Een blonde vrouw geeft Mark een hand,

“You must be Mark.” Zij, een kleine blonde Italiaanse blijkt de derde passagier.
Nu blijkt dat Mark het niet meer ziet zitten, de zee is te ruig. Voor hem maakt het niet zoveel uit.
“But you will absolutely soaked!”

IMG_7008b

Toen ik deze foto op de camera bekeek was ik niet onder de indruk. Later bleek dat dit de enige foto is die wij die dag konden maken.

Ad gelooft er niets van. Hier in de haven is het heel erg rustig. Ik ga ervan uit dat Mark weet wat hij zegt en dat het op zee wat ruiger zal zijn dan hier in de haven maar ook ik wil er nog niet aan dat we het plan moeten afblazen. We zijn niet vanuit Nederland komen vliegen, we hebben niet in alle vroegte de trein genomen om dan maar weer iets anders te gaan doen? De Italiaanse ziet het ook zo. Terugkeren? Waarom?
Mark herhaalt nog een paar keer dat we nat zullen worden. Fijn dat hij dat nu pas vertelt. Vanuit Nederland hebben we 2x telefonisch gesproken, gisteravond nog een keer. Toen leek het er alleen om te gaan dat hij voldoende belangstellenden kon vinden.
We gaan. Mark haalt nogmaals zijn schouders op. Ik vraag of mijn tas in zijn garagebox achter mag blijven (dat was een goed idee!). Via de ‘Rachel Clare’ klimmen we aan boord. In de haven begint het zachtjes te regenen. Als we buiten de haven zijn is de zee gelijk al behoorlijk ruig. De golven slaan al snel naar binnen. Juist! Dat bedoelde Mark dus. Snel schuiven we naar die kant van de boot die het meest in de luwte lijkt. Al is er van luwte absoluut geen sprake. Heel erg snel zijn we alle drie ‘soaked’ van het overslaande en opspattende zeewater, ik hoop dat de camera niet teveel zeewater over haar heen krijgt. Ik weet dat ze daar niet tegen kan.


De boot gaat heftig heen en weer, ik moet me stevig vasthouden. Ailsa Craig is niet te zien omdat ik met mijn rug tegen de stuurhut zit. Na ± 20 min keert Mark de boot, hij besluit dat de zee te ruig is. Ailsa Craig blijkt verdwenen in de mist- en regenwolken. Helaas. Ik hoopte betere foto’s te maken dan die van afgelopen zomer, niet dus. Mark heeft er ook de balen van. Hij had gerekend op beter weer maar verkeerd gegokt. We hoeven niet te betalen. Ad had genoten van het tochtje. Het was een soort van achtbaanrit maar dan op het water.

Daar staan we dan om 9:45. alle drie hebben een broek aan die volledig doorweekt is. Mijn buitenste fleece jack heeft het redelijk gehouden. Het schone en droge shirt dat in mijn tas achtergebleven was heb ik niet nodig. Ik ben toe aan een warme kop koffie. Boven is de Harbour pub. De deur gaat open, we gaan naar binnen en het is er warm en gezellig, alles lijkt goed…
“Sorry! We are not open”
Ze mogen pas om 10:00 open, voor die tijd mogen ze niemand binnen laten en er staat een camera op de deur gericht. We kunnen vertrekken! We lopen verder de stad in op zoek naar een café voor wat warmte en een warm kopje koffie.
Bij een Tea/Coffee & Snacks gaan we naar binnen. Het is er koud binnen. Geen wc, daarvoor moet ik parkeerplaats oversteken. Terug is er koffie, maar ondanks de aanwezigheid van een Italiaanse koffiemachine krijgen we instantmeuk. Vies. We gaan met de trein terug naar Ayr.
In Ayr gaan we ff buurten bij “The Twa Dugs”. Ad gaat voor een pint uilezeik, ik informeer of hij koffie heeft. Nu niet, dus ik neem niks. Later, nadat Ad voor £2, – zijn boek (kroegbaas blijkt een nationaal bekende columnist) gekocht had komt er ongevraagd een kopje koffie. Een heel erg lief gebaar, duidelijk oploskoffie en zonder meer het meest vieze kopje slootwater van het weekend. Gelukkig wil Ad het wel opdrinken, pfew!

 

 

Ailsa Craig of Arran?

IMG_9412Ailsa Craig

Afgelopen zomer waren we op weg naar de ferry van Ardrossan naar Arran.  Onderweg zagen we in de verte een rotos boven het wate uitsteken. Auto aan de kant gezet, foto’s gemaakt en opgezocht op de kaart:
Maar de planning (lees planner) was meedogenloos, we reden door.

Dit weekend gaan we het misschien opnieuw proberen. Ik vond een boek met daarin een telefoonnummer om een boottocht naar Ailsa Craig te boeken. Vanavond heb ik gebeld naar Girvan. De bootexploitant was niet optimistisch, want hij wilde 10 klanten in zijn boot. Wij zijn met twee, donderdagavond bel ik hem terug.

Als het niet doorgaat gaat plan B in werking; dan gaan we naar Arran.

IMG_9565