Eindelijk mogen we het rode monster van dichtbij bekijken.

Wekenlang was dit fietspad af maar nog afgesloten door een hek. Geen idee hoe het er aan de Hattemse kant uitziet, maar dat zouden we nog wel zien. Echtgenoot met wat meer gezonde tegenzin als ik (zijn ideale zaterdagmiddag is met chips, bier en een tv) maar ja die weegschaal he…..

 Update: Panoramio met meer foto’s van het rode monster

 

Voermanmuseum Hattem: aanrader! 

 

Lees verder

We hebben er een scout bij

IMG_0437IMG_0486

Locatie de Leemkule bij Hattem. Tijd: zaterdag 14 november ongeveer 4 uurIMG_0497

 

Vaardig speldt de Hopman alle de insignes op.IMG_0505IMG_0508IMG_0516

Abseilen is het volgende onderdeel. Ezra lijkt even te twijfelen of het een goed idee goed idee is. Klas- en groepsgenootje Joachaz (met krullen) staat voor hem al enthousiast klaar.IMG_0525

Boven de Leemkule verdwijnt de zon achter de bomenIMG_0580IMG_0594

IMG_0613

Het was echt hoog! Mij hadden ze die boom niet ingekregen. Echtgenoot had er wel zin an maar het tuigje was niet op hem berekend.IMG_0617IMG_0618

Daar gaat hij en verloor ik hem met camera uit het oog. Hij kwam veilig beneden! 

De jaarlijkse installatie van nieuwe leden van de Hopmankippersgroep uit Zwolle zou 14 november plaatsvinden. In de Leemkule in Hattem ontdekte ik vorige week zaterdag de 14e. De verkennertjes werden om 12:30 bij de oude IJsselbrug verwacht, de ouders mochten om 15:00 “aanschuiven” in de Leemkule.

De Leemkule is een echte kuil in een stuk leemgrond in het bos tussen Wezep en Hattem. Voor iedereen die locaal bekend is een begrip. Als voormalig inwoonster van Wezep was ik met de modderpoel bekend. Vorige week zaterdag begon hier in Zwolle nogal regenachtig, een bezoek aan de Leemkule leek aanvankelijk niet aantrekkelijk. Echtgenoot had al eerder beloofd dat zijn jongste zoon de auto mocht lenen van 14:00 ‑ 19:00.

Ik dus of op de fiets (bijna 10 km) tegen de wind in over de IJsseldijk …… of….. zou echtgenoot mee gaan op de motor? Nou voorruit dan. GZD knapte het weer halverwege de middag op. Ik verving mijn kekke suede laarsjes voor een paar verstandige stappers voor een “Return naar de Leemkule”

Één voor een mochten de nieuwbakken verkenners bij de Hopman komen. Met een vlotte babbel kregen ze allerlei insignes opgespeld. Waarbij de hopman het niet kon laten om op te merken dat moeders er toch het beste in waren om ze netjes op de bloezen te naaien. Hij kon het wel zelf, dat wel maar als het echt netjes moest….. Afijn, dat liet ik hem maar zeggen, ik ben de laatste maanden weer actief aan het borduren dus ik kon hem niet echt tegenspreken. Maar toen hij bij jongste zoon het zoveelste insigne opspeldde kon ik het niet laten om op te merken dat hij nu heel goed in opspelden geworden was…