We gaan naar Schotland: 4) Loughborough – Settle

Woensdag 9 augustus
De Travelodge ligt midden in de stad, ik ga op zoek naar een koffie terwijl Ad uitslaapt. Tesco verkoopt geen koffie, het wordt de Muffin waar ik met een Americano en mijn Smart Phone langzaam wakker wordt. The Peakdistrict hebben we gisteren links laten liggen. Vandaag beginnen we direct aan een zware M1 etappe. Regen houdt op maar de wind (tegen) trekt aan. Het is moeilijk om met Suuz op de juiste baan te blijven. Grote vrachtwagens links en rechts van me, duidelijk is dat we door een industrieel gebied rijden. Vooral op de open stukken is de wind erg hard. Gelukkig geen zijwind. Voor me zie ik een zwarte wolk. De BMW van Ad laat een dikke zwart/blauwe stinkende wolk achter. Als ik hem laat stoppen zien we verbrande oliesporen op de uitlaat. Iets lekt maar wat?

Vlak na de koffie rijdt Ad weer de oprit van een Services op. Alweer koffie? Vroeg ik me af? Nee. Benzine, mijn teller stond op 300+. Zover had ik nog niet durven rijden.
De snelweg naar het Noorden houdt bij Bradford op om noordelijk v/d stad weer verder te gaan. Ad hoopte dat aangegeven zou staan hoe je het beste door de stad kon rijden. Niet dus. Op gevoel
(niet het mijne dan reden we daar nu nog)
heeft hij de weg naar Skipton gevonden. Buiten de stad worden we beloond, daar begonnen de Yorkshire Dales met schitterende uitzichten. Doel vandaag wordt een camping in Settle. Daar waren we al eerder. Buiten het stadje herken ik de oprit naar de camping. Tot mijn verbijstering rijdt Ad  hem straal voorbij. Er is nog een camping, een met restaurant had hij op zijn app gezien…

Rechts komt net een ploegje scouts binnen

Een km verder gaat hij een klein weggetje linksaf. Er staat wel een bordje “unsuitable voor HGV”*) het is heel smal en gaat bijna loodrecht naar beneden. Met hier en daar een bergje gravel. Voor omkeren is het te laat. Mopperend volg ik naar beneden. Bij de camping aangekomen is de (modern aangelegd dat wel) oprit naar receptie stijl, schuin met een bocht over gravel naar een parkeerplaats. Ad scheurt dat zo naar boven, ik bedank. Hij gaat maar alleen onderhandelen met de campingbaas. Knights Stainforth Hall, wat ik ervan kan zien ziet er tof uit. We blijven. Het is een Ge-Wel-Dig restaurant en we eten er heerlijk.

Penne pasta with roasted vegetables & Tomato Sauce topped with chees finished under te grill. Zo lekker!

 

*) HGV = Heavy Good Vehicle. Zoals een camper bv

We gaan naar Schotland: Harwich – 3) Loughborough.

Onderweg naar Schotland – dinsdag 8 augustus
The Ramsey Castle Inn and Campsite was perfect als landingsplaats vanaf Harwich. Heel klein en eenvoudig met een pub ernaast waar je kunt eten en drinken. WC&douche achter in de pub. Deze dinsdag is een rij dag. We rijden eerst naar de Tesco van Colchester voor een paar locale prepaid simcards, Rocketpacks. Daar wachten we bij de koffie. Het wachten is op het verlossende sms’je van Tesco. Then its go. (Ting! Na 45 min heb ik het verlossende sms’je binnen, nu Ad nog)
Ik vind het heel bijzonder om achter de brede rug van Ad aan te rijden. Ik rij liever 2e, vooral als ik niet precies weet waar we heen gaan en hij wel. De smart Phone werkt als navigatie. En, tot het hoesje wat te vochtig werd, werkt het goed. Mijn taak: bij blijven. Er zijn altijd k**autorijders die elke meter willen benutten om op een levens gevaarlijke manier in te halen. Tegenliggers krijgen soms de schrik van hun leven.

Voor de Britten een heel gewone rotonde.

Maandag was dat een hufter in een vrachtwagen. Al meer dan 30 min reed hij met dat grote ding hijgend in mijn nek. Het was druk op de weg, het tempo werd bepaald door het verkeer voor ons. Het vervelende is dat ik Ad dan helemaal niet meer kan zien. Volgen op een rotonde is lastig als je niet weet welke afslag we moeten hebben. Ad probeert de knippers goed te zetten voor mij maar hij weet ook niet altijd welke afslag het gaat worden. Iedereen die wel eens door GB gereden heeft weet dat de Britten roundabout happy zijn. Ik schat dat ze 3x meer rotondes per km hebben dat wij in Nl. Vaak zijn ze niet rond, maar ovaal. Meer dan 3 afritten, volkomen onlogisch verdeelt. Regelmatig worden rotondes direct gecombineerd met een andere volgende rotonde. Als ze dan ook nog erg groot zijn ben ik al snel alle gevoel voor richting kwijt. Het enige positieve is de andere Britse gewoonte om in het voorsorteer vak het nummer van de weg waarop je verder kan te vermelden. Vaak met S of N eraan vast zodat je bij het naderen van WEER een rotonde gelijk al de juiste baan kan kiezen. Voor mij geld vooral: Bijblijven! Vooral als ik aan de houding van Ad zie dat hij het ook niet weet…..

Op de terugweg leek dat Hull, Leeds en Selby een afrit hadden. Aangekomen op de 2e rotonde bleek dat niet zo te zijn. Ach ja rondje v/d zaak…

In Leicester werd de regen ons teveel. Travelodge lokt met rooms vanaf £39, – een lokkertje. Aan de balie blijkt de prijs £61…! Boeken kan het beste (=goedkoopste)  online……. terplekke heb ik de smartphone ter hand genomen. Uiterst moeizaam met koude natte handen worstelde ik met de website. De Travelodge Loughborough had ik snel gevonden en het menuutje waarbij ik voor de goedkoopste kamer ging was ook goed te doen. Daarna moesten de persoonlijke gegevens verstrekt worden. Eerst wilde het systeem dat ik in Nepal woonde, daarna werd het Maleisië! De 3e keer kon ik the Netherlands erdoor rammen en mijn creditcard opvoeren. Kaart geweigerd, iets met tan-codes. Idem voor de creditcard van Ad. Ik was er helemaal klaar mee en dan maar de £61,- te betalen. Maar: de receptioniste hield haar scherm in de gaten en zag dat de reservering in haar systeem was aangekomen. En met dezelfde creditcard die net door het systeem geweigerd was kon ik wel ter plekke betalen! Voor de online prijs. Mooie kamer, Gaaf uitzicht.

Bij Tesco aan de overkant een salade&oatcakes gehaald. Heerlijk gechilld, tv gekeken. Weerbericht; regen gaat naar het zuiden, wij naar het Noorden. Scotland, here we come….

Deze allergoedkoopste kamer bleek een magnifiek uitzicht te hebben!

De wasmachine draait

Loughborough, woensdag 9 augustus, 9:39

We zijn weer thuis. 2308 km staan erbij geschreven op de teller. En al was het met stip de natste Schotlandkampeervakantie die ik meegemaakt heb, voorop staat dat het geweldig was. Later meer. Deze foto geeft mijn gevoel over het rijden in de regen prima weer. Gewoon blijven lachen!

We gaan naar Schotland: 2) Vanmorgen bij de Tesco

Van Loughborough. De rit van gisteren, dinsdag begon droog. Af en toe een bui ging naadloos over in regen. In Leicester hadden we er schoon genoeg van en werd het een kamer bij de Travelodge van Loughborough.

Vanmorgen ging ik naar Tesco voor koffie. Koffie hadden ze niet, wel mijn geliefde Pink Ladies.