Weer thuis en meteen een afscheid

Gisteren kwamen we thuis na een vakantie door Duitstalig Europa (Duitsland, Oostenrijk, Noord Italië, Zwitserland en Liechtenstein).

Net op tijd om een laatste blik op het VKblog te kunnen werpen. Afgelopen nacht is het VKblog helaas offline gegaan. C’est la vie……

De-een-laatste dag of nog niet, dat is de vraag.

Negen dagen geleden vroeg ik me af of de Calendula nog zou gaan bloeien voor het VK op zwart gaat.

Afijn, het is vandaag 31 mei, dit is de dikste knop die in mijn tuin staat.

 

Maar het heeft er alle schijn van dat we nog wat langer door mogen bloggen, tot www.web-log.nl zover is dat ze een ‘tool’ voor ons hebben. Niet dat een van beide partijen ons daarover informeert …… ja waarom zouden ze dat ook doen.

Fatsoen, dat is zooooooooooo van de vorige eeuw. Lees verder

Het was vreselijk niet gezellig

(De terugreis per trein verliep rampzalig. 22:45 bracht

Rene Scheffer Helena en mij naar het station, HALF TWEE was het op de klok van de Peperbus toen ik door de zwolse binnenstad naar huis fietste. Half drie voor we naar bed gingen en half vier voor we sliepen. Juist Frans, maak je over ons maar geen zorgen…..)

 

 

Zaterdagmiddag eindelijk is het 20 november! Lees verder

Waar ken ik hem toch van?

Het was vrijdagavond en ik stond in een boekenwinkel op zoek naar een nieuw boek. Hij kwam binnen en we wisselden een wederzijdse groet. Hij liep vrij snel daarna naar buiten. Ik niet, ik kan uren zoet zijn in een boekenwinkel. 

Wie was hij ook alweer? Meestal duurt het niet lang en komt er een kort aha moment en kan ik weer verder met mijn gedachten. Maar ik kwam er niet op ……. en dan MOET ik het weten. Ik kan het niet uitstaan dat ik niet meer weet wie de man was die ik net groette.

Soms raak je deze ergernis kwijt, vaak niet. Een dag later wist ik het nog niet en het wilde me maar niet loslaten. Ik heb zelfs mijn adresboekje (dit was ergens begin jaren negentig, voor het Internettijdperk) zorgvuldig uitgekamd in de hoop dat het een aanwijzing opleverde. Tevergeefs. Het enige wat mijn geheugen mij prijs wilde geven was het vermoeden dat ik hem kende als de man van ……. ja wie?

Pas toen Ria een week later Lees verder

And the winner is………. KOKOPELLI! Vandaag de prijsuitreiking.

 

 Tijdens de laatste bloggersborrel op 9 mei  heb ik van ieders schoen een foto gemaakt voor een ludieke quiz. Ik bekokstoofde dat met Miss History  en zij zou geheel belangenloos een van haar beeldschone planten als prijs beschikbaar stellen. De Quiz werd overtuigend gewonnen door Kokopelli.

In overleg met Miss History en Vrouwe Ivy vonden we een datum om hem met de prijs te gaan verrassen. Vandaag was het zover…….Kokopelli was zeer verguld met de Gladiool waarvan Miss History ook nog niet wist welke kleur hij zou krijgen….. dat wordt dus nog een verrassing.

Vandaag zonder kop (mijn eerste VKblog)

Eindelijk heb ik ook een Volkskrant blog. Waarom? Ik reageer wel eens op andere Volkskrantbloggers en dan staat er naast mijn naam zo’n lelijk grijs vraagteken. ipv een footootje.Deze Inktzwammen staan sinds een paar dagen in onze tuin. Eetbaar zijn ze wel maar of ze lekker zijn kon ik niet bevestigd krijgen.

Ik schrijf ook op www.verhaalachterfoto.web-log.nl