Whats in a name?

In 1986 ben ik zwanger van mijn eerste kind. Spannend! Ook voor de aanstaande vader. De eerste maanden gaan tergend langzaam voorbij. We waren op reis door Frankrijk, in mei komen we weer thuis in Lunteren. Het vinden van een naam gaat uiterst moeizaam. We zitten niet echt op dezelfde lijn. P. gaat voor oubollig Oudhollandse namen zoals Jan en Piet, Miep en Carla. Ik wil graag een originele en exotische naam met bij voorkeur 5 lettergrepen. Ik wil voor mijn kind geen naam zoals de mijne die zo vaak voorkomt dat ik niet meer omkijk als ik op straat mijn naam hoor. We komen er maar niet uit.

Reisgenoot P. heeft geen haast, hij bedenkt wel wat als het kind er is…. Maar daar ga ik niet in mee, ik wil niet dat een lelijk compromis doorgezet wordt omdat ik er van af wil zijn. Dan komen er een paar vriendinnen op bezoek en ik doe mijn beklag…… o zij zullen wel eens iets bedenken. De namen waar zij mee komen kunnen mij ook niet bekoren. Een van de bedenkels was Civanne, een combi naam van hun drie namen. De andere voorstellen heb ik niet onthouden. Ik zucht nog maar eens en realiseer me dat het moeilijk is. Ik kijk nog eens verder in de naamboekjes. Ragna zie ik staan. Die naam vind ik heel erg mooi, hoopvol stel ik het voor bij P. Helaas, hij spreekt zijn veto uit op een manier die weinig hoop bied.

In die tijd was onze relatie nog innig en verliefd, ik zoek geduldig verder. Er zijn zoveel mooie namen ik ga dapper door in de hoop die mooie naam te vinden die we allebei kunnen waarderen. Het blijft een moeizaam proces. Voor een meisje wordt het Nienke. Ik weet nu niet meer waarom ik dat toen een mooie naam vond……Voor een jongen wordt het Wietse. Beide namen zijn een compromis en daar baal ik van. Een paar dagen later verzucht ik tegen P. dat ik Wietse echt niet leuk vind. Opgelucht zegt hij hetzelfde, stante pede pakken we de naamboekjes erbij en kijken we opnieuw naar de wederzijdse lijstjes. Jos vinden we allebei leuk. Een paar weken later wordt Jos geboren.

Twee jaar later ben ik opnieuw zwanger. Terwijl ik tv kijk komt de naam Vera voorbij. Ik vind het een mooie naam en is simpel en ‘Hollands’ genoeg om door P. goed gekeurd te worden. Wauw! Zonder slag of stoot zijn we het daar over eens. De zwangerschap gaat voorbij zonder dat P. tijd heeft om samen met mij op zoek te gaan naar een nieuwe jongensnaam. Tot ik 38 weken zwanger ben en ik er P. fijntjes aan herinner dat we niet getrouwd zijn. Als onze baby geboren is zonder dat hij meegezocht heeft naar jongens naam dan kan ik zowel de voor- als de achternaam (de mijne) uitzoeken. Oké, de boodschap komt over. We ploeteren de boekjes door, maken onze lijstjes en warempel, er is er een die op beide lijstjes staat. Een maand later (zoon nr. 2 blijft 42 weken in mijn buik) wordt Tas geboren. Tas wil niet dat ik zijn naam gebruik op mijn blog, ik gebruik zijn eigen verbastering.

In 1990 gaan P. en ik uit elkaar. In 1997 word ik opnieuw zwanger van een one‑night‑stand. Ik wilde altijd al een 3e kind. De oudste zonen (8 en 10) zijn ook enthousiast, al willen ze alleen een broertje. De mogelijkheid van een zusje is niet bespreekbaar.
Heel toevallig hebben zoon 1 en 2 en ik zelf als 3e letter een R. Brieven onderteken ik met onze namen rondom deze R geschreven dus als ik eindelijk zonder compromissen zelf de naam voor mijn 3e kind mag kiezen staat van te voren vast dat hij/zij ook als 3e letter een R krijgt. In je eentje een naam kiezen blijkt net zo moeilijk. Vera blijft een favoriet, maar ik bedenk er nog veel meer die ik mooi vindt. Voor een meisje kom ik er niet echt uit. Hoeft ook niet. Na 42 weken krijg ik weer een zoon. Hij heet Ezra.

In 2000 is de partner van P. zwanger. De jongens vinden het spannend. Weer moet het een jongetje worden. Echter op een woensdagmiddag in november zit ik op mijn werk, belt mijn 2e zoon met de mededeling dat hij en Jos
1) een zusje hebben
2) en dat ze stante pede de trein naar Limburg nemen
Ze blijven een paar dagen weg. Weer thuis zie ik hoe mijn oudste zoon de telefoon pakt en glimmend van trots aan een vriendje verteld dat hij een zusje heeft. Plagerig (ik kan het niet laten) vraag ik of ze nog wisten dat ze een liefst een broertje wilden…… dat willen ze niet meer weten. En ik hou er over op natuurlijk. En hoe ze heet? Ragna.
Huh? Mooie naam dat vind ik al heel lang. Als ik P. een paar maanden later spreek moet ik het toch aan hem vragen. Ragna, die naam wilde ik ook, die had hij in ’86 toch heel erg stellig afgekeurd?

“Ja, dat heb ik nu weer geprobeerd…”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s